۱۳۹۵-۰۳-۳۰

مقاله گونه اي از نوستالژي عارفانه در مثنوي «مرداب ها و آب ها» که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در ادبيات عرفاني و اسطوره شناختي (زبان و ادبيات فارسي) از صفحه ۳۱ تا ۵۵ منتشر شده است.
نام: گونه اي از نوستالژي عارفانه در مثنوي «مرداب ها و آب ها»
این مقاله دارای ۲۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شعر معاصر
مقاله نوستالژي عارفانه
مقاله حسن حسيني
مقاله مرداب ها و آب ها
مقاله معناگرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حجازي بهجت السادات
جناب آقای / سرکار خانم: كريمي اكبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
يكي از جريان هاي شعري پس از پيروزي انقلاب اسلامي، مربوط به دوران پايان دفاع مقدس است كه با فروكش كردن زبانه هاي آتش جنگ، شعر حال و هواي خاصي، متفاوت با فضاي شعري دوران نبرد و ستيز با دشمن، مي يابد. تداعي خاطرات گذشته و ذكر ارزش هاي فراموش شده براي روشنگري افكار عموم، شاخه اي جديد از «نوستالژي عارفانه» را مي آفريند كه در ادبيات پيشينه اي نداشته است. اين رويكرد تازه از نظر تغيير در عناصر برون متني، در شمار شعر متعهد قرار مي گيرد كه در آن تجزيه و تحليل در نشانه هاي معنايي نسبت به عناصر درون متني برتري مي يابد. حزن و اندوه ناشي از يادآوري لحظه هاي شور و رشادت و از خودگذشتگي هاي حماسه آفرينان دفاع مقدس، حسرت جاماندن از کاروان شهيدان و دغدغه کم رنگ شدن ارزش ها و سودجويي فرصت طلبان بي درد، از مهم ترين نشانه هاي معنايي است كه در سروده هاي اين دوره نمود و برجستگي مي يابد و در نهايت منجر به ظهور گونه اي خاص از نوستالژي ادبي مي شود. مثنوي «فصلي از منظومه مرداب ها و آب ها» سروده شاعر دلسوخته، سيدحسن حسيني از همين گونه شعرهاست. در اين جستار برآنيم تا با زدن نقبي به دنياي ذهن شاعر، نقدگونه اي بر آن داشته باشيم.

© حقوق سایت محفوظ است