۱۳۹۵-۰۵-۰۱

مقاله کاربرد اصول توسعه ميان افزا در بهبود فضايي- عملکردي بافت هاي شهري (مطالعه موردي: منطقه ۱۷ شهرداري تهران) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در جغرافيا از صفحه ۱۵۹ تا ۱۸۰ منتشر شده است.
نام: کاربرد اصول توسعه ميان افزا در بهبود فضايي- عملکردي بافت هاي شهري (مطالعه موردي: منطقه ۱۷ شهرداري تهران)
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بافت شهري
مقاله توسعه ميان افزا
مقاله بافت فرسوده
مقاله دسترسي
مقاله مکان يابي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سعيدي رضواني نويد
جناب آقای / سرکار خانم: داوودپور زهره
جناب آقای / سرکار خانم: فدوي الهام
جناب آقای / سرکار خانم: سرور رحيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
رشد جامعه شهري در ايران داراي سابقه اي طولاني است و با افزايش جمعيت و مهاجرت هاي گسترده به شهر، امکان برنامه ريزي دقيق جهت دست يافتن به نيازهاي مختلف اشتغال، سکونت، آموزش، بهداشت و… کاهش يافته است. در نتيجه گسترش بي رويه و کنترل نشده شهرها، آسيب زيادي به بافت شهر از لحاظ انسجام فضايي و هم چنين پراکندگي مناسب خدمات وارد کرده است. امروزه با توجه به اهميت حفظ منابع طبيعي و کاهش آثار زيست محيطي توسعه بي رويه شهرها، توسعه ميان افزا به عنوان يکي از رويکردهاي شهرسازي مطرح شده است. در نتيجه به جاي گسترش افقي شهرها، رشد آن ها در محدوده موجود و با حداکثر استفاده از امکانات اراضي توسعه يافته واقع در محدوده شهر اولويت دارد. پژوهش حاضر از نظر ماهيت، از نوع تحقيقات کاربردي و از لحاظ روش تحقيق، از نوع روش هاي اسنادي- تحليلي است. در گردآوري داده ها، از روش هاي کتابخانه اي و ميداني، هم چنين در تحليل داده ها و اطلاعات، از منطق بولين و هم پوشاني لايه هاي GISاي مرتبط با شاخص ها و مدل فرايند تحليل سلسله مراتبي (AHP)جهت رتبه بندي و اولويت بندي سايت هاي نهايي، استفاده شده است. از يافته هاي پژوهش، تاييد امکان کاربرد اصول توسعه ميان افزا در بافت هاي شهري ما با توجه به شاخص هاي بومي تعريف شده و ارائه روشي جهت دست يابي به سايت هايي با بالاترين پتانسيل براي اين توسعه و رتبه بندي و ارزش گذاري آن هاست. هم چنين از ساير يافته ها به تعيين انواع اراضي و نواحي مناسب درون شهرها، جهت توسعه ميان افزا مي توان اشاره کرد.

© حقوق سایت محفوظ است