۱۳۹۵-۰۴-۰۴

مقاله پيوستار زماني – مکاني باختين در هنر تعاملي جديد (بررسي تطبيقي دو نمونه فرهنگي) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۰ در مطالعات تطبيقي هنر از صفحه ۱ تا ۱۵ منتشر شده است.
نام: پيوستار زماني – مکاني باختين در هنر تعاملي جديد (بررسي تطبيقي دو نمونه فرهنگي)
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پيوستار زماني – مکاني
مقاله گفتمان
مقاله مکالمه
مقاله باختين
مقاله هنر تعاملي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مصباح گيتا
جناب آقای / سرکار خانم: رهبرنيا زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
توانايي هاي رو به افزايش کامپيوتر، هنر ديجيتال و اينترنت مانند تعامل، گستردگي، سرعت، امکان حضور هم زمان در مکان با استفاده تکنولوژيک از رسانه هاي جديد براي به تعامل کشيدن مخاطب در بيان معنا و مسائل فرهنگي اجتماعي است. در اين مقاله تحليلي گفتماني بر دو نمونه از هنر تعامل گراي مبتني بر رسانه هاي جديد ديجيتال «نمونه ۰۱» اثر نادعليان و «ترافيک احساسي» اثر بنيون صورت مي گيرد. با استفاده از منابع کتابخانه اي مکتوب و ديجيتال و روش تحليل محتوا با به کارگيري نظريه «پيوستار زماني – مکاني» باختين به بررسي تحليلي و تطبيقي دو اثر ذکر شده پرداخته شده است. در ابتدا با تحليل تعامل هاي صورت پذيرفته در نمونه ها، روابط گفتماني حاکم بر آنها استخراج شده، سپس روابط زماني و مکاني موجود در آن ها تجزيه و تحليل شده و در نهايت با بررسي تطبيقي اين دو نمونه به وجوه اشتراک، افتراق و نيز چگونگي استفاده از ويژگي هاي تعاملي رسانه اينترنت پرداخته شده است.
نتيجه اين بررسي نشان مي دهد که هر دوي اين آثار ويژگي هاي گفتمان مکالمه اي دارند و اين دو نمونه به خوبي توانسته اند «حضور خود در ديگري باختين» را که يکي از ويژگي هاي ساختاري هنر جديد نيز محسوب مي شود در معرض نمايش قرار دهند. پيوستار زماني- مکاني در هر دو اثر، با حفظ روابط همان زمان- همان مکان، زمان ديگر-همان مکان، همان زمان – مکان ديگر و زمان ديگر- مکان ديگر منطبق با نظر باختين مشاهده مي شود و نشان مي دهد که به چگونگي استفاده از رسانه اينترنت و امکانات تکنولوژيک فرهنگي وابستگي نزديک دارد.

© حقوق سایت محفوظ است