۱۳۹۵-۰۱-۱۸

مقاله نقش بحران هاي اجتماعي در ماهيت دولت در دوران پس از صدور فرمان مشروطيت در ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۹۲ در جامعه شناسي تاريخي از صفحه ۱۱۹ تا ۱۴۳ منتشر شده است.
نام: نقش بحران هاي اجتماعي در ماهيت دولت در دوران پس از صدور فرمان مشروطيت در ايران
این مقاله دارای ۲۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بحران هاي اجتماعي
مقاله جامعه خودگردان
مقاله تمركز قدرت
مقاله بوروكراسي
مقاله دولت حداكثري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خادميان طليعه
جناب آقای / سرکار خانم: ناطقي فرجاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين مقاله شكل گيري اولين دولت مدرن در ايران در چارچوب تحليل ساختار و عامليت مورد بررسي جامعه شناختي قرار گرفته است. هر ساختي از كنش هاي پيوسته نيروهاي اجتماعي شكل مي گيرد و زمينه اي مي شود براي كنش هاي آتي؛ از سوي ديگر هر كنشي نيز درون يك ساخت صورت مي پذيرد كه مي تواند آن ساخت را تداوم بخشد يا ساختارشكنانه به گسست از آن بينجامد. در اين مقاله، تاثير ديالكتيكي يادشده را به گونه اي واكاوي مي كنيم كه ساختارهاي اجتماعي در آستانه كشاكش هاي فرايند تجدد در ايران پس از صدور فرمان مشروطه زمينه ساز كنش هاي سياسي بحران آفريني مي شود كه در نهايت، نيروهاي اجتماعي براي غلبه بر آن بحران ها به ساختي اقتدارگرايانه از سياست روي مي آورند. ساختار نظري اين پژوهش با استفاده از نظريه «دولت» برتران بديع و پي ير بيرن بوم شكل گرفته است. فرضيه تحقيق عبارت است از: ميان بحران هاي اجتماعي و ساختار دولت رابطه وجود دارد. با استفاده از روش تاريخي (اسنادي) داده هاي مربوط به فرضيه تحقيق گردآوري شده و با روش تاريخي- موردي در چارچوب منطق قياسي- قانوني، داده ها مورد تحليل تبييني قرار گرفته است. نتايج تحقيق نشان مي دهد تراكم بحران هاي اجتماعي در ايران موجب تضعيف جامعه مدني شده و گرايش نيروهاي اجتماعي به تمركز قدرت براي حل بحران هاي جامعه، زمينه هاي سربرآوردن دولت حداكثري در ايران را فراهم كرده است.

© حقوق سایت محفوظ است