۱۳۹۶-۰۷-۱۵

مقاله مقايسه ميزان ‌كاهش شنوايي و‌ ارتباط آن با پاتولوژي هاي مختلف ‌گوش‌ مياني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۴ در مجله دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني اردبيل از صفحه ۱۱۹ تا ۱۲۳ منتشر شده است.
نام: مقايسه ميزان ‌كاهش شنوايي و‌ ارتباط آن با پاتولوژي هاي مختلف ‌گوش‌ مياني
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عفونت گوش مياني مزمن
مقاله كاهش شنوايي
مقاله كلستاتوم
مقاله تمپانواسكلروز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سيدتوتونچي سيدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: عباس زاده پروانه
جناب آقای / سرکار خانم: برزگر محمود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: شنوايي يکي از مهم ترين حواس انسان است که بدون بهره مندي از آن، توانايي فرد در ايجاد ارتباط با پيرامون خود به طور محسوسي کاهش مي يابد. پارگي مزمن پرده گوش، خوردگي استخوانچه هاي گوش مياني و تمپانواسکلروز مهم ترين علل اختلال شنوايي هستند. در عين حال کاهش شنوايي هدايتي، شايع ترين عارضه عفونت چرکي مزمن گوش است. کلستاتوم خطرناک ترين عارضه عفونت گوش مياني مزمن است که با جراحي قابل درمان است. تمپانواسکلروز نيز از مهمترين عوارض عفونت گوش مياني مزمن است که به وسيله ثابت شدن استخوانچه هاي گوش مياني منجر به کاهش شنوايي هدايتي مي شود. هدف از اين مطالعه شناخت عوارض عفونت گوش مياني و به دست آوردن ميزان تاثيرگذاري هر يک از آنها در شنوايي بيماران بود.
روش کار: در بررسي حاضر تعداد ۴۴۰ بيمار مبتلا به عفونت گوش مياني مزمن که طي سال هاي ۱۳۷۷ – 79 در بخش گوش، حلق و بيني تحت عمل جراحي گوش مياني قرار گرفته اند از نظر پاتولوژي هاي مختلف موجود در گوش مياني و ميزان اختلال شنوايي حاصل از اين پاتولوژي ها مطالعه شدند.
يافته ها: ۳۷ بيمار (%۸٫۴) ابتلا به عفونت گوش مياني را به صورت دو طرفه داشتند. تعداد جراحي هاي انجام شده روي گوش چپ حدود %۱۰ بيشتر از سمت راست بود. شايع ترين پاتولوژي تشخيص داده شده حين معاينه پارگي خشک پرده گوش ۱۷۹ مورد (%۴۰٫۷) و شايع ترين پاتولوژي معلوم شده حين جراحي، کلستاتوم (%۳۰٫۲) بود. از تعداد ۴۴۰ بيمار، ۴۳۰ بيمار کاهش شنوايي هدايتي و ۹۲ بيمار (%۲۰٫۹) کاهش شنوايي حسي – عصبي داشتند. کلستاتوم گوش مياني عامل بيشترين ميزان کاهش شنوايي هدايتي و بيشترين تعداد موارد کاهش شنوايي حسي-  عصبي )حدود (%۳۰ بود. در حالي که تمپانواسکلروز عامل شديد ترين ميزان کاهش شنوايي حسي – عصبي بود.
نتيجه گيري: براساس مطالعه حاضر کلستاتوم و تمپانواسکلروزيس بيشتري عامل هر دو نوع کاهش شنوايي حسي – عصبي و هدايتي هستند. تمپانواسکلروز نيز عامل شديدترين ميزان کاهش شنوايي حسي – عصبي است، در حالي که طبق آمارهاي منابع معتبر گرانولاسيون شايع ترين هيستوپاتولوژي در بيماران با عفونت گوش مياني مزمن است.

© حقوق سایت محفوظ است