۱۳۹۶-۰۶-۳۱

مقاله مقايسه ميانگين ريزنشت اپيكالي دو نوع گوتاپر كاي آريادنت و ديادنت در درمان ريشه به روش تراكم جانبي در محيط آزمايشگاهي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۳ در مجله دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي (JOURNAL OF DENTAL SCHOOL SHAHID BEHESHTI UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCE) از صفحه ۳۴۱ تا ۳۴۶ منتشر شده است.
نام: مقايسه ميانگين ريزنشت اپيكالي دو نوع گوتاپر كاي آريادنت و ديادنت در درمان ريشه به روش تراكم جانبي در محيط آزمايشگاهي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ريزنشت اپيكالي
مقاله گوتاپركا
مقاله پر نمودن كانال ريشه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمي نيا سيدمحسن
جناب آقای / سرکار خانم: نصري آرمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به ساخت انواع کن هاي گوتاپرکا و اهميت سيل اپيکال در موفقيت درمان ريشه، اين تحقيق با هدف ارزيابي ريزنشت گوتاپرکاي آريادنت (ساخت ايران) و ديادنت (ساخت کره) صورت قرار گرفت تا در صورت قابل قبول بودن کيفيت سيل آريادنت، بدليل صرف اقتصادي و نيز در دسترس بودن بيشتر، بتوان از آن در پر نمودن کانال استفاده کرده، و آنرا به دندانپزشکان توصيه نمود.
مواد و روشها: در اين مطالعه تجربي تعداد ۸۲ دندان کشيده شده انسان (تک کاناله، ريشه هاي مستقيم، بدون تحليل داخلي و کلسيفيکاسيون) انتخاب و تاج آنها از محل CEJ قطع شدند. و پاکسازي و شکل دهي کانال به روش step back انجام گرفت و نمونه ها به طور تصادفي به ۴ گروه آزمون تقسيم شدند. گروه اول: ۳۱ ريشه پر شده با گوتاپرکاي آريادنت و سيلر AH 26. گروه دوم: ۳۱ ريشه پر شده با گوتاپرگاي ديادنت و سيلر AH 26. گروه سوم: ۱۰ ريشه گروه کنترل منفي، گروه چهارم: ۱۰ ريشه گروه کنترل مثبت.
اندازه گيري ريزنشت با روش Dye penetration and tooth sectioning انجام گرفت و ميزان نفوذ خطي رنگ با استفاده از stereomicroscope  با بزرگنمايي ۸X توسط سه نفر (که ۲ نفر از آنها اندودنتيست بودند) بطور جداگانه مشاهده و ثبت گرديد. سپس نتايج حاصله با استفاده از آزمون آماري t-student مورد مقايسه قرار گرفت.
يافته ها: بر اساس نتايج حاصل، در گروه اول (Aria Dent) ميانگين ريزنشت X A=2.67mm و انحراف معيار S.D=1.472 بود. در گروه دوم (Dia Dent) ميانگين ريزنشت X D=2.63mm و انحراف معيار SD=1.675 بود. در گروه کنترل مثبت نفوذ ماده رنگي در تمام طول کانال مشاهده شد. در گروه کنترل منفي، هيچ نفوذي از ماده رنگي به داخل کانال مشاهده نگرديد. تجزيه و تحليل آماري نشان داد که اختلاف معني داري بين دو گروه اول و دوم وجود نداشت.
نتيجه گيري: با توجه به اختلاف ناچيز سيل اپيکال گوتاپرکاي آريادنت با نوع خارجي و نيز اين نکته که در اين مطالعات گوتاپرکاي آريادنت از لحاظ کمترين و بيشترين ميزان نفوذ، مقدار کمتري را به خود اختصاص داده بود، مي توان با استفاده صحيح از آن در روش تراکم جانبي، سيل اپيکال مناسبي را انتظار داشت و استفاده از آن را به دندانپزشکان توصيه نمود.

© حقوق سایت محفوظ است