۱۳۹۶-۰۶-۲۷

مقاله مقايسه كلينيكي و بيومتريك دو روش (Guided Tissue Regeneration (GTR همراه با غشاي كلاژن و (Coronally Positioned (CPF همراه با اسيدسيتريك در درمان گرفتاري درجه II فوركيشن مولرهاي فك پايين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۷۹ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۶۲ تا ۷۳ منتشر شده است.
نام: مقايسه كلينيكي و بيومتريك دو روش (Guided Tissue Regeneration (GTR همراه با غشاي كلاژن و (Coronally Positioned (CPF همراه با اسيدسيتريك در درمان گرفتاري درجه II فوركيشن مولرهاي فك پايين
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فوركيشن
مقاله اسيد سيتريك
مقاله بازسازي توسط هدايت بافتي
مقاله فلپ با موقعيت تاجي غشاي كلاژن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پاك نژاد مژگان
جناب آقای / سرکار خانم: سليماني شايسته يداله
جناب آقای / سرکار خانم: محمدزاده زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
روش بازسازي توسط هدايت بافتي يا (GTR) Guided Tissue regeneration جديدترين و رايجترين روش درمان ضايعات درجه II فوركا مي باشد‍؛ اما به علت گران بودن غشا، كاربرد آن محدوديت دارد. از طرفي روش قرار دادن فلپ در موقعيت تاجي يا Coronally Position Flap (CPF) نيز با هدف دور ساختن سلول هاي اپي تليالي از ناحيه جراحي همان هدف را دنبال مي كند. اين مطالعه به منظور مقايسه درمان ضايعات درجه II فوركا با استفاده از دو روش GTR (همراه با غشاي قابل جذب كلاژن Biomend) و CPF (همراه با اسيد سيتريك) بر روي ۹ بيمار انجام شد. ضايعات دو طرفه بودند كه به طور تصادفي در يكي از دو گروه فوق قرار ‌گرفتند. اندازه گيريهاي پايه و شش ماه بعد از عمل بر اساس متغيرهاي ذيل براي هر بيمار ثبت مي شد. آزمون آماري مورد نظر t paired بود. شش ماه بعد از عمل به ترتيب در گروههاي GTR و CPF كاهش عمق پاكت ۵۵/۱ و ۸۸/۱ ميلي متر، كاهش عمق افقي فوركا در حالت بسته ۳۳/۳ و ۶۶/۲ ميلي متر، كاهش عمق افقي فوركا در حالت باز ۵۵/۱ و ۱۱/۲ ميلي متر، كاهش ارتفاع يا عمق عمودي فوركا ۳۳/۰ و ۱۱/۱ ميلي متر، كاهش عرض فوركا به طور مساوي در هر دو روش ۲۲/۰ ميلي متر، ميزان پرشدن فوركا توسط استخوان (Bone Fill) 33% و ۵۱% و چسبندگي نوين ۷۷/۰ و ۶۷/۱ ميلي متر محاسبه شد. تحليل لثه در گروه GTR مشاهده نشد ولي در گروه CPF 11/0 ميلي متر بود. كاهش عرض لثه چسبنده نيز ۳۴/۰ و ۷۸/۰ ميلي متر بود؛ بدين ترتيب مقايسه ساير متغيرها (روز صفر و ۱۸۰) در هر گروه به تنهايي حاكي از موثر بودن روشهاي مذكور جهت بازسازي فوركا بود‍؛ همچنين تجزيه و تحليل آماري نتايج شش ماهه دو گروه با هم (به جز در مورد متغير عمق افقي فوركا در حالت بسته كه به نفع گروه CPF بود)، تفاوت معني دار نداشت؛ بنابراين با توجه به اين نتايج شايد بتوان روش CPF را كه مستلزم صرف هزينه كمتر و عدم وابستگي به موارد خاصي مثل غشا مي باشد، به عنوان جايگزيني مناسب براي روش GTR قلمداد كرد.

© حقوق سایت محفوظ است