۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله مقايسه كاربرد ژل EDTA و روش فلپ كرونالي در درمان تليل لثه اي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۲ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۵ تا ۱۳ منتشر شده است.
نام: مقايسه كاربرد ژل EDTA و روش فلپ كرونالي در درمان تليل لثه اي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تحليل لثه
مقاله پوشش ريشه
مقاله فلپ كرونالي
مقاله اتيلن دي آمينوتترا استيك اسيد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خوشخونژاد علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: شريعتمداراحمدي رويا
جناب آقای / سرکار خانم: جنت بهروز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيان مساله: درمان تحليل لثه و پوشش سطح عريان ريشه يکي از اهداف درمانهاي پريودتالي است و روشهاي جراحي متعددي براي نيل به اين هدف پيشنهاد شده است.
هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي مقايسه اي روش فلپ کورنالي با بدون کاربرد ژل اتيلن دي آمينوتترااستيک اسيد (EDTA) در درمان تحليل لثه انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه کارآزمايي باليني(Randomized Clinical Trial) ، تعداد ۱۶ بيمار با دامنه سني ۱۷ تا ۶۰ سال داراي ۲۷ ناحيه با تحليل لثه اي کلاس يک ميلر در سمت باکال به عمق حداقل ۲ ميليمتر و بر اساس معيارهاي مشخص مورد بررسي قرار گرفتند. بعد از انجام مرحله اول درمان، نواحي تحليل يافته در گروه مورد با استفاده از روش جراحي کرونالي فلپ و کاربرد ژل EDTA ( %24وph=7 به مدت ۳ دقيقه) در سطح ريشه و در گروه شاهد فقط با استفاده از روش فلپ کرونالي پوشيده شدند. اندازه گيريهاي کلينيکي شامل ارزيابي بهداشت دهان، عمق تحليل (RD) پهناي تحليل (RW)، پهناي لثه کراتينره (HKT)، عمق پاکت (PD)، حد چسبندگي (PAL) و نيز تهيه عکس قبل از عمل و ۱،۲ و۳  ماه بعد از عمل جراحي انجام شد. اطلاعات به دست آمده يا استفاده از آزمونهاي آماري Mann-Whitney،Freedman  و Wilcoxon مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافته ها: ميانگين PAL ,PD ,HKT ,RW ,RD در گروه مورد قبل از عمل به ترتيب ۲٫۷۳، ۳٫۱۷، ۳٫۱۳، ۱٫۱ و ۳٫۸۳ ميليمتر و در گروه شاهد ۲٫۵۶، ۳٫۰۳، ۳٫۶۷، ۱٫۲۵ و ۳٫۹۲ ميليمتر حاصل شد که ۳ ماه بعد از درمان در گروه مورد به ترتيب به ۰٫۴۶، ۱٫۹۷، ۲٫۶۵، ۰٫۶۷ و ۱٫۱ ميليمتر و در گروه شاهد به ۰٫۸۵، ۲٫۸، ۲٫۷۵، ۱ و ۱٫۹۴ ميليمتر تغيير يافت. ميانيگن ميزان پوشش سطح ريشه ۳ ماه بعد از جراحي در گروه مورد ۸۳% و در گروه شاهد ۶۷% به دست آمد که اين ميزان بين دو گروه از نظر آماري اختلاف معني داري را نشان داد (p=0.0067). اگر چه تفاوت کلينيکي قابل توجهي بين دو گروه مورد و شاهد بخصوص از لحاظ ميزان پوشش ريشه مشاهده شد ولي تحليل آماري، تفاوت معني داري را بين دو گروه در هيچ يک از شاخصها به جز (P=0.005) PAL نشان داد.
نتيجه گيري: در درمان تحليل هاي لثه اي کلاس يک ميلر مي توان از ژل (PH=7,%24) EDTA به مدت ۳ دقيقه در سطح ريشه همراه با روش فلپ کرونالي به عنوان يک روش موفق و قابل پيش بيني استفاده نمود.

© حقوق سایت محفوظ است