۱۳۹۶-۰۷-۱۵

مقاله مقايسه شيوع جهش ‌هاي ژنتيكي در ژن ‌هاي APC و P53 در پوليپ ‌هاي آدنومايي كولون از نوع ديسپلازي خفيف با نوع شديد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۴ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۱۶۳ تا ۱۷۰ منتشر شده است.
نام: مقايسه شيوع جهش ‌هاي ژنتيكي در ژن ‌هاي APC و P53 در پوليپ ‌هاي آدنومايي كولون از نوع ديسپلازي خفيف با نوع شديد
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله روده بزرگ
مقاله پي.۵۳
مقاله اي.پي.سي
مقاله پوليپ‌هاي آدنوماتوس
مقاله واكنش زنجيره پليمراز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نورمحمدي عيسي
جناب آقای / سرکار خانم: هورمزدي مهشيد
جناب آقای / سرکار خانم: حسن پور اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: زارع‌ ميرزايي علي
جناب آقای / سرکار خانم: بخشايش فلورا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: پوليپ‌هاي کولورکتال از شايع‌ترين ضايعاتي است که آسيب‌شناسان با آن مواجه مي‌شوند. در آمريکا، کولونوسکوپي و سيگموئيدوسکوپي براي همه بيماران بالاي ۴۰ سال پيشنهاد مي‌شود. پيشرفت ضايعات آدنوماتوس به سرطان بدخيم معروف به توالي آدنوم ـ کارسينوم(Adenoma-Carcinoma Sequence) است. معمولا همه بدخيمي‌هاي کولورکتال تغييرات ژنتيکي را از خود نشان مي‌دهند. در بين اين تغييرات ژنتيکي، موتاسيون ژن‌هاي سرکوب کننده تومور APC و P53 مهم‌ترين آن‌ها مي باشند. هدف از اين تحقيق بررسي مقايسه‌اي شيوع موتاسيون‌هاي جهش‌هاي ژنتيکي در ژن‌هاي APC و P53 در پوليپ‌هاي آدنومايي کولون از نوع ديسپلازي خفيف با نوع شديد بوده است. روش بررسي: مطالعه انجام شده از نوع مقطعي (cross sectional) بود. ۶۰ مورد پوليپ‌هاي آدنوماتوس کولون که ۳۰ مورد آن‌ها از نوع درجه پايين و ۳۰ مورد ديگر از نوع درجه بالا بودند، در اين تحقيق بررسي شدند. اين مطالعه با مراجعه به فايل‌هاي آسيب‌شناسي موجود در بيمارستان‌هاي مهر، حضرت رسول و شهداي هفتم تير و بررسي بلوک‌هاي پارافينه و بررسي از نظر بروز موتاسيون‌هاي APC و P53 بين آن‌ها با روش PCR انجام شد. سپس نتايج با آزمون‌هاي آماري کاي دو(Chi-square) و T-test مورد ارزيابي قرار گرفتند. يافته‌ها: بروز موتاسيون APC در پوليپ‌هاي درجه پايين و درجه بالا به ترتيب در ۷/۳۶ و ۶۳ درصد ديده شد(۰۵/۰<p). بروز موتاسيون در p53 در پوليپ‌هاي درجه پايين و بالا به ترتيب در ۱۰ درصد. ۴۳ درصد موارد ديده شد(۰۵/۰<p). در هر دو مورد، اختلاف معني‌داري مشاهده شد. متوسط سني ۲/۶۲ سال و متوسط اندازه پوليپ‌ها ۶/۱۵ ميلي‌متر بود. رابطه‌اي مستقيم بين اندازه پوليپ‌ها و جهش‌هاي APC وجود داشت(۰۵/۰<p) ولي اين رابطه با جهش‌هاي p53 ديده نشد. نتيجه‌گيري: تشخيص زود هنگام پوليپ‌هاي آدنوماتوس کولون و برداشتن به وسيله کولونوسکوپي، مي‌تواند از ايجاد تومورهاي بدخيم جلوگيري کند و سبب کاهش گرفتاري و مرگ و مير شود.

© حقوق سایت محفوظ است