۱۳۹۶-۰۶-۲۷

مقاله مقايسه اسپري بيني دسموپرسين با ديكلوفناك سديم عضلاني در تسكين قولنج كليوي ناشي از سنگ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکي رفسنجان از صفحه ۵۷ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: مقايسه اسپري بيني دسموپرسين با ديكلوفناك سديم عضلاني در تسكين قولنج كليوي ناشي از سنگ
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قولنج كليوي
مقاله تسكين درد
مقاله ديكلوفناك سديم
مقاله دسموپرسين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جمالي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: رفيعي غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سالاري فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: اطمينان مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: قولنج كليوي ناشي از سنگ، يكي از اورژانس‌هاي ارولوژي است و هر چند كه درمان استاندارد و سنتي آن، در درجه اول مخدرها و سپس داروهاي ضد التهاب غيراستروييدي هم‌چون ديكلوفناك سديم مي‌باشد، اما در مطالعات انجام شده، از داروهاي ديگري هم‌چون دسموپرسين با شدت تأثير متفاوت نام برده شده است. در اين مطالعه اثر درماني اسپري بيني دسموپرسين با آمپول عضلاني ديكلوفناك سديم (ولتارن) در درمان قولنج كليوي ناشي از سنگ مورد مقايسه قرار گرفته است.
مواد و روش‌ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني، ۹۰ بيمار مبتلا به قولنج كليوي ناشي از سنگ ادراري مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان حضرت علي‌ابن‌ابيطالب (ع) رفسنجان به صورت تصادفي به سه گروه تقسيم شدند در گروه اول ۴۰ ميكروگرم اسپري بيني دسموپرسين، در گروه دوم ۷۵ ميلي‌گرم ديكلوفناك سديم تزريقي و در گروه سوم هر دو داروي فوق به طور هم‌زمان تجويز گرديد و پاسخ به درمان اوليه در فواصل ۱۰، ۲۰ و ۳۰ دقيقه، از طريق مقايسه شبه تصويري درد (VAS) و به صورت پاسخ كامل، پاسخ نسبي و يا عدم پاسخ به درمان، تعريف و مورد ارزيابي قرار گرفت. داده‌ها از طريق آزمون آماري مجذور كاي و فيشر مورد تجزيه تحليل قرار گرفتند.
نتايج: در اين مطالعه ۷۰ درصد نمونه‌ها مذكر و ميانگين سني آن‌ها ۳۳٫۶±۱۰٫۵ سال بود. در پايان مدت مطالعه ۳۴ درصد به درمان پاسخ كامل و ۲۳ درصد پاسخ نسبي و بقيه هيچ بهبودي را گزارش نكردند. بيشترين پاسخ به درمان در گروه سوم (دسموپرسين+ ديكلوفناك سديم) مشاهده شد (۷/۹۶ درصد) كه در هر سه مرحله زماني نسبت به گروه‌هاي اول و دوم به طور معني‌داري باعث بهبودي قولنج كليوي شده بود (P<0.05) و نتايج پاسخ‌هاي گروه اول (دسموپرسين) و دوم (ديكلوفناك) پس از ۱۰ و ۲۰ دقيقه تقريبا يكسان بود هر چند كه سرعت اثر دسموپرسين در ۱۰ دقيقه اول اندكي بيش از ديكلوفناك مشاهده شد، اما پس از ۳۰ دقيقه اثر تسكيني اسپري دسموپرسين به طور محسوسي به نسبت ديكلوفناك سديم كاهش يافت (p=0.016).
نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد اسپري دسموپرسين به تنهايي اثر سريع اما كوتاه مدت در درمان قولنج كليوي ناشي از سنگ داشته اما اگر قبل از و يا همزمان با ديكلوفناك سديم تجويز گردد اثر تسكيني قوي‌تر و طولاني‌تري در بيمار ايجاد مي‌نمايد.

© حقوق سایت محفوظ است