۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله مقايسه اثر آنتي باكتريال و سيتوتوكسيك دهانشويه هاي پرسيكا و كلرهگزيدين در محيط برون تني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۴ در مجله دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي (JOURNAL OF DENTAL SCHOOL SHAHID BEHESHTI UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCE) از صفحه ۴۹۴ تا ۵۰۹ منتشر شده است.
نام: مقايسه اثر آنتي باكتريال و سيتوتوكسيك دهانشويه هاي پرسيكا و كلرهگزيدين در محيط برون تني
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله كلرهگزيدين
مقاله پرسيكا
مقاله سيتوتوكسيسيتي
مقاله آنتي باكتريال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مظفري بهروز
جناب آقای / سرکار خانم: منصوري شهلا
جناب آقای / سرکار خانم: رجبعليان سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: علي مرداني احمد
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي قناتغستاني محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: دهانشويه ها بعنوان محلولهاي آنتي سپتيک، مصارف زيادي در دندانپزشکي از جمله آماده سازي دهان بيماران قبل از اقدام به جراحي هاي دهان و همچنين مراقبت از زخمهاي جراحي دارند. از آنجاييکه اثر يک ماده آنتي ميکروبيال ايده آل به توانايي آن در از بين بردن ميکروبها و حداقل توکسيسيتي براي سلولهاي ميزبان بستگي دارد و با توجه به اثرات موثر دهانشويه کلرهگزيدين در کاهش باکتري هاي دهان و شناخته بودن بعضي از اثرات ناخواسته آن، اين تحقيق با هدف بررسي اثرات آنتي باکتريال و سيتوتوکسيسيتي در محيط برون تني دهانشويه گياهي پرسيکا و مقايسه آن با دهانشويه کلرهگزيدين انجام پذيرفت.
روش بررسي: در اين مطالعه تجربي ابتدا، اثر آنتي باکتريال دهانشويه پرسيکا در رقتهاي خالص و ۵۰% با دهانشويه کلرهگزيدين در رقتهاي ۰٫۲%، ۰٫۱%، ۰٫۰۲%، و ۰٫۰۱% بر روي استرپتوکوکوس موتانس، استرپتوکوکوس سانگوئيس و لاکتوباسيلوس کازئي در زمانهاي ۲، ۳۰ و ۱۰ دقيقه مورد مقايسه قرار گرفت. سپس، اثر توکسيسيتي رقتهاي ۵%، ۱%، ۰٫۵% و ۰٫۱% دهانشويه پرسيکا با رقتهاي ۰٫۰۳%، ۰٫۰۱%، ۰٫۰۰۱% و ۰٫۰۰۰۱% دهانشويه کلرهگزيدين بر روي رده هاي سلولي Saos-2 (سارکوم استئوژنيک)، KB (کارسينوم دهان انسان)، J774A.1 (ماکروفاژ موش) و MRF (فيبروبلاست لثه انسان) مورد مقايسه قرار گرفتند.
يافته ها: نتايج نشان دادند که دهانشويه کلرهگزيدين در کليه رقتهاي خود از رشد ميکروارگانيزم هاي ياد شده در محيط کشت ممانعت بعمل مي آورد. در حاليکه دهانشويه پرسيکا در رقت ۵۰% و حتي در رقت خالص خود قادر به جلوگيري از رشد ميکروارگانيزم ها در محيط کشت نبود. همچنين مشخص شد که رقتهاي بيشتر از ۱% دهانشويه پرسيکا اثر توکسيک قابل ملاحظه اي روي تمام رده هاي سلولي داشت. دهانشويه کلرهگزيدين در رقت ۰٫۰۰۱% تنها بر روي رده سلولي فيبروبلاست لثه اثر توکسيک داشت در حاليکه در رقتهاي بيشتر از ۰٫۰۰۱% داراي اثرات توکسيک بر روي تمام رده هاي سلولي بود.
نتيجه گيري: خواص آنتي باکتريال دهانشويه پرسيکا در مقايسه با کلرهگزيدين بسيار ضعيف تر است و علي رغم آنکه اثرات سيتوتوکسيک آن نسبت به کلرهگزيدين اندکي کمتر است اما همچنان از توکسيسيتي بسيار بالايي براي تمامي رده هاي سلولي درگير در ترميم زخم برخوردار است. از اين رو استفاده از پرسيکا خصوصا براي آماده سازي بيماران جراحي دهان به جاي کلرهگزيدين توصيه نمي شود و استفاده از هر کدام از دهانشويه هاي مذکور در مجاورت زخمهايي که با ترميم ثانويه بهبود مي يابند توصيه نمي گردد.

© حقوق سایت محفوظ است