۱۳۹۶-۰۶-۲۷

مقاله لوله گذاري زود هنگام تراشه با شل كننده عضلاني غيردپلاريزان و اضافه دوزتيوپنتال سديم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۰ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۲۹ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: لوله گذاري زود هنگام تراشه با شل كننده عضلاني غيردپلاريزان و اضافه دوزتيوپنتال سديم
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله القاي بيهوشي
مقاله لوله گذاري تراشه
مقاله تغييرات هموديناميك
مقاله تحمل لوله تراشه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مطلوب مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: ربيعي سيدمظفر
جناب آقای / سرکار خانم: مير مهرافزا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: مهمترين وظيفه متخصص بيهوشي حصول راه هوايي مطمئن در كوتاه ترين زمان است. با توجه به وجود موارد متعددي كه در آنها منع مصرف ساكسينيل كولين وجود دارد و لوله گذاري تراشه توسط يك شل كننده غير دپلاريزان پس از ۴ دقيقه صورت مي گيرد كه در مورد اورژانس زمان زيادي محسوب مي شود. در اين مطالعه با تزريق ۲۰% اضافه دوز تيوپنتال سديم و دوز معمولي آتراكوريوم اين زمان تاخيري به۳۰ ثانيه كاهش داده شده است.
مواد و روشها: در اين بررسي ۱۰۰ بيمار با كلاس يك انجمن متخصصين بيهوشي آمريكا در محدوده سني ۴۵-۱۵ سال، به طور تصادفي به دو گروه ۵۰ نفري تقسيم شدند.درگروه شاهد پس از پره مديكاسيون، آتراكوريوم ۰٫۶ mg/kg و سپس تيوپنتال ۵ mg/kg داده ولوله گذاري پس از ۴ دقيقه تهويه بيمار انجام شد در گروه مطالعه پس از پره مديكاسيون مشابه و آتراكوريوم مساوي ،تيوپنتال سديم با ۲۰% اضافه دوز تزريق شده و لوله گذاري تراشه ۳۰ ثانيه بعد انجام شد. ضربان قلب و فشار خون دردقايق صفر (پايه)، پس ازپره مديكاسيون، پس از القاي بيهوشي، بعد از لوله گذاري تراشه و ۵ دقيقه بعد به همراه بررسي كيفيت لوله گذاري و تحمل لوله اندازه گيري و ثبت شد و با استفاده از تست هاي آماري t-test Repeated measure, Anova و X2 آناليز شدند.
يافته ها: در اين مطالعه فشار خون سيستولي و دياستولي پس از القاي بيهوشي در هر دو گروه كاهش و ضربان قلب افزايش داشته است. عليرغم شديد تر بودن تغييرات فشار خون در گروه مطالعه اين اختلاف از نظر آماري معني دار نبوده است. ۹۲ % بيماران در گروه مورد و ۹۶%در گروه شاهد لوله گذاري بسيار آسان و آسان داشته اند كه تفاوت معني داري نداشتند. ميزان عدم تحمل لوله در گروه مورد ۲۰% و در گروه شاهد ۱۲% بوده كه اختلاف آماري معني دار نبوده است.
نتيجه گيري: تاخير ۴ دقيقه اي لازم براي لوله گذاري توسط آترا كوريوم را مي توان با اضافه دوز تيوپنتال به ۳۰ ثانيه كاهش داد تا هم بعنوان جايگزيني براي بيماراني كه نياز به لوله گذاري سريع تراشه دارند ولي منع مصرف ساكسينيل كولين دارند، به كار برد و هم عوارض تهويه دراز مدت ريه ها با ماسك و بگ بيهوشي (مانند اتساع معده و استفراغ) را كاهش داد.

© حقوق سایت محفوظ است