۱۳۹۶-۰۷-۱۵

مقاله فعال سازي متابوليك و اتصال بنزوآلفاپيرين به DNA در حضور ميكروزوم هاي پوست و كبد موش صحرايي نوزاد و بالغ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۷۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمان از صفحه ۱۳۷ تا ۱۴۴ منتشر شده است.
نام: فعال سازي متابوليك و اتصال بنزوآلفاپيرين به DNA در حضور ميكروزوم هاي پوست و كبد موش صحرايي نوزاد و بالغ
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بنزوآلفاپيرين
مقاله نوزاد
مقاله بالغ
مقاله فنوباربيتون
مقاله DNA

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي قناتغستاني مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: علامه عبدالامير
جناب آقای / سرکار خانم: نوري دلويي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
 بنزوآلفاپيرين يك هيدروكربن آروماتيك چند حلقه اي سرطان زاست كه از سوختن سوخت هاي فسيلي به وجود مي آيد. شواهد اپيدميولوژيكي متعددي رابطه آن را با سرطان هاي ريه، كبد و پوست نشان داده است. جهش زايي، سرطان زايي، سميت و سركوب سيستم ايمني از اثرات زيستي مهم بنزوآلفاپيرين هستند. بنزوآلفاپيرين پس از جذب و توزيع در بدن، به وسيله سيتوكروم ۴۵۰-P اپوكسيده مي شود و با اتصال به ماكروملكول ها به خصوص DNA اثرات خود را اعمال مي كند. اين ماده از راه كونژوگه شدن با موادي چون اسيد گلوكورونيك، گلوتاتيون و سولفات، سم زدايي و دفع مي گردد. ميزان اثرات بنزوآلفاپيرين به عوامل گوناگوني از جمله گونه، سن، جنس، بافت، تغذيه، دوز مصرفي، سيستم ژنتيكي و غيره بستگي دارد. عدم توسعه و نقص سيستم هاي آنزيمي در نوزادان، احتياجات بيشتر نوزادان به دليل قرار گرفتن در مراحل رشد و توسعه، نقص سيستم ايمني، تفاوت هاي فيزيولوژيك و غيره، حساسيت به مواد شيميايي سرطان زا را در نوزادان و بالغين متفاوت ساخته است. در اين مطالعه ميزان اتصال بنزوآلفاپيرين به DNA تيموس گاوي به وسيله ميكروزوم هاي دو بافت كبد و پوست، در موش هاي صحرايي ماده نوزاد و بالغ بررسي شده است. نتايج نشان مي دهد كه ميكروزوم هاي كبد در هر دو گروه سني باعث متابوليزه شدن و اتصال بيشتر بنزوآلفاپيرين به DNA نسبت به ميكروزوم هاي پوست مي شوند. مقادير اتصال در كبد بالغ نسبت به پوست حيوان بالغ ۴٫۲ به ۱ مي باشد. مقادير اتصال در سيستم هاي اينكوباسيون حاوي ميكروزوم هاي كبد نوزاد نسبت به پوست نوزاد ۱٫۵۱ برابر است. همچنين نشان داده شد كه فنوباربيتون با شرايط ذكر شده در مقاله باعث القا سيتوكروم هاي ۴۵۰-P كبدي موش هاي نوزاد و افزايش ميزان اتصال B(a)P بهDNA  نمي گردد. اندازه گيري مقادير سيتوكروم ۴۵۰-P در كبد و پوست نشان داد كه ميزان آن در كبد بالغ ۲٫۸۶ برابر كبد نوزاد مي باشد.

© حقوق سایت محفوظ است