۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله عوامل بازدارنده و تسهيل كننده حمايت از بيمار در تجربيات پرستاران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۴ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۱۷۵ تا ۱۸۶ منتشر شده است.
نام: عوامل بازدارنده و تسهيل كننده حمايت از بيمار در تجربيات پرستاران
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حمايت بيمار
مقاله عوامل بازدارنده و تسهيل كننده
مقاله نظريه پايه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نگارنده رضا
جناب آقای / سرکار خانم: اسكويي سيده فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي فضل اله
جناب آقای / سرکار خانم: نيك روش منصوره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: موضوع حمايت از بيمار از بحث انگيزترين موضوعات حرفه پرستاري در دو دهه گذشته بوده است. گرچه در اين مورد توافق کلي وجود دارد که پرستار نقش حمايت از بيمار را به عهده دارد، ولي شواهد حاکي از آن است که پرستاران در ايفاي نقش حمايت از بيمار با دشواري هاي متعددي روبرو مي شوند. از آن جايي که اولين گام در ترويج نقش حمايتي پرستار، شناخت عوامل موثر در کاربرد آن است، اين مقاله به بررسي عوامل بازدارنده و تسهيل کننده هاي حمايت از بيمار بر اساس تجربيات پرستاران پرداخته است.
روش کار: پژوهش حاضر به روش نظريه پايه انجام شد. نمونه هاي پژوهش شامل ۲۴ پرستار (پرستار باليني، سرپرستار، و سوپروايزر) بيمارستان حضرت رسول اکرم(ص) وابسته به دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي ـ درماني ايران بودند. از مصاحبه هاي نيمه ساختاريافته براي جمع آوري داده ها استفاده شد. کليه مصاحبه ها ضبط و سپس کلمه به کلمه دست نويس شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از مقايسه مداوم و مطابق با روش استراوس و کوربين(strauss & corbin) صورت گرفت.
يافته ها: در جريان تجزيه وتحليل داده ها مضامين متعددي پديدار شدند که عوامل بازدارنده و تسهيل کننده حمايت از بيمار را شرح مي دادند. پرستاران شرکت کننده در اين تحقيق احساس بي قدرتي، نبود مقررات و دستورالعمل هاي حرفه اي ملي، عدم پشتيباني از پرستاران، پزشک سالاري، کمبود وقت، ارتباط محدود، مخاطرات حمايت، وفاداري به همکاران و کمي انگيزه را به عنوان عوامل بازدارنده حمايت از بيمار تعيين کردند. آن چه حمايت از بيمار را در بين پرستاران تسهيل مي  کرد ارتباط پرستار ـ بيمار، شناخت و توجه به نياز بيمار، مسووليت پذيري پرستار، پزشک به عنوان همکار و دانش و تجربه پرستار بود.
نتيجه گيري کلي: شرکت کنندگان در اين مطالعه معتقد بودند که در شرايط حاضر و با توجه به موانعي که بر شمرده شد، اتخاذ و ايفاي نقش حمايت از بيمار در عمل دشوار است. و لذا آنها در هر موقعيت با توجه به نياز بيمار و برآيند عوامل بازدارنده و تسهيل کننده حمايت، در مورد اعمال نقش حمايتي شان تصميم مي گيرند و در بسياري از موارد نه به آن چه مورد نظرشان است بلکه به آن چه از دستشان بر مي آيد بسنده مي کنند، که در اين تحقيق ” حمايت محدود ” ناميده شد. لذا براي آن که پرستاران بتوانند نقش حمايتي خود را به طور کامل ايفا کنند، ضرورت دارد تلاش هاي جمعي و سازمان يافته براي رفع موانع شناسايي شده و تقويت عوامل تسهيل کننده در نظام مراقبت بهداشتي کشور به عمل آيد.

© حقوق سایت محفوظ است