۱۳۹۵-۰۴-۰۴

مقاله سهم دريافت انرژي و مواد مغذي خانوارهاي ايراني از اقلام غذايي يارانه اي در گروه هاي اجتماعي – اقتصادي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در مجله علوم تغذيه و صنايع غذايي ايران از صفحه ۴۳ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: سهم دريافت انرژي و مواد مغذي خانوارهاي ايراني از اقلام غذايي يارانه اي در گروه هاي اجتماعي – اقتصادي
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله يارانه
مقاله وضعيت اجتماعي – اقتصادي
مقاله انرژي
مقاله نان
مقاله برنج
مقاله روغن
مقاله قند و شکر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالهي مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي‌ نصرآبادي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: هوشيارراد آناهيتا
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي فرجي مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: اسفرجاني فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: اين بررسي با هدف تعيين سهم يارانه هاي غذايي و کالاهاي مشمول يارانه در تامين نيازهاي تغذيه اي خانوارهاي ايراني در شهر و روستا و گروه هاي اجتماعي – اقتصادي متفاوت انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه با استفاده از داده هاي طرح جامع مطالعات الگوي مصرف مواد غذايي خانوار و وضعيت تغذيه اي کشور طي سال هاي ۸۱ ـ۱۳۷۹ و انتخاب خانوارها در شهر و روستا با نمونه گيري خوشه اي سيستماتيک انجام شد. براي ارزيابي وضعيت اجتماعي – اقتصادي، مشخصات کلي خانوار توسط پرسشگران مجرب پرسيده شد. داده هاي الگوي مصرف با استفاده از پرسشنامه هاي ۲۴ ساعت يادآمد خوراک براي ۳ روز متوالي گرد آوري شد. براي ارزيابي کالاهاي يارانه اي از جدول توزين مستقيم اقلام غذايي عمده (برنج، روغن، قند و شکر)، ثبت دو روزه و جدول نحوه خريد اقلام غذايي عمده استفاده شد. در فايل داده ها، کالاهاي يارانه اي و غيريارانه اي از يکديگر مجزا و سهم آن ها از کل موادغذايي مصرفي و در تامين انرژي و درشت مغذي ها در خانوارهاي ايراني تعيين شد. به کمک روش تحليل عاملي ۳ عامل به عنوان متغيرهاي وضعيت اجتماعي – اقتصادي در نظر گرفته شد و سهک هاي آن ها به دست آمد. سهک اول به عنوان گروه وضعيت اجتماعي – اقتصادي پايين، سهک دوم به عنوان گروه متوسط و سهک سوم به عنوان گروه با وضعيت بالا کدگذاري شد و سهم يارانه هاي غذايي در تامين انرژي و درشت مغذي ها در اين گروه ها برآورد شد.
يافته ها : در مجموع ۷۱۵۸ خانوار شامل ۲۴۹۶ روستايي (۹/۳۴%) و ۴۶۶۲ شهري (۱/۶۵%) مورد بررسي قرار گرفتند. بيشترين مصرف نان متعلق به گروه اجتماعي – اقتصادي پايين بود. انرژي، کربوهيدرات و پروتئين حاصل از نان در گروه هاي اجتماعي – اقتصادي بالاتر کمتر بود. در روستاها مصرف روغن نباتي جامد (۸۲ گرم/نفر/روز) و در شهرها مصرف روغن نباتي مايع (۶/۳ گرم/ نفر/روز) بالاتر بود. با بالا رفتن وضعيت اجتماعي – اقتصادي، مصرف روغن نباتي جامد يارانه اي و آزاد و روغن کل کاهش و روغن نباتي مايع آزاد و سهم آن در شهرها افزايش يافت (به ترتيب در سهک ها ۶/۲، ۰/۳ و ۱/۴ گرم/ نفر/ روز). به همين ترتيب، سهم مصرفي قند و شکر و برنج آزاد در طبقات اجتماعي – اقتصادي بالاتر، بيشتر بود. در روستا و شهر سهم انرژي حاصل از نان (در طبقات اجتماعي – اقتصادي پايين، متوسط و بالا به ترتيب ۴۲٫۳±۰٫۵، ۳۷٫۴±۰٫۵ و ۳۳٫۰±۰٫۵ و در شهر به ترتيب ۳۶٫۴±۰٫۴، ۳۰٫۰±۰٫۳ و ۲۶٫۴±۰٫۳) و روغن نباتي جامد در طبقات پايين تر اقتصادي – اجتماعي بالاتر و انرژي حاصل از قند و شکر پايين تر بود. در شهر نيز انرژي حاصل از روغن نباتي مايع آزاد در طبقات پايين تر اقتصادي – اجتماعي، پايين تر بود. انرژي حاصل از برنج آزاد و برنج کل در طبقات اجتماعي – اقتصادي بالاتر افزايش داشت.
نتيجه گيري: طبقات بالاي اقتصادي – اجتماعي سهم کمتري از برنج، روغن و قند و شکر خود را به صورت يارانه اي دريافت مي کنند. طبقات اجتماعي – اقتصادي پايين تر انرژي، کربوهيدرات و پروتئين بيشتري را از اقلام غذايي يارانه اي به دست مي آورند.

© حقوق سایت محفوظ است