۱۳۹۵-۰۳-۲۹

مقاله ريزازديادي شن (Lonicera nummulariifolia Jaub. & Spach) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۰ در تحقيقات ژنتيك و اصلاح گياهان مرتعي و جنگلي ايران از صفحه ۷۱ تا ۸۴ منتشر شده است.
نام: ريزازديادي شن (Lonicera nummulariifolia Jaub. & Spach)
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بنزيل آدنين
مقاله توليد شاخساره
مقاله ريشه زايي
مقاله محيط کشت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جلالي پويا
جناب آقای / سرکار خانم: سعادت يوسفعلي
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي حميد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شن (Lonicera nummulariifolia Jaub. & Spach) يکي از درختچه هاي خزان کننده استان فارس است که در جنگل هاي مناطق زاگرس به ويژه در منطقه سپيدان به عنوان گونه همراه با بلوط ديده مي شود. با وجود اين، اطلاعات کافي در مورد نحوه تکثير و جنبه هاي مختلف رشد و نمو اين گونه در دسترس نيست. اين پژوهش به منظور دست ابي به روشي مناسب براي ازدياد سريع و انبوه اين گونه با استفاده از تکنيک هاي کشت درون شيشه اي انجام شد . بذرها و نوک شاخساره ها نهال حاصل از بذر به عنوان ريزنمونه مورد استفاده قرار گرفتند. محيط کشت MS با غلظت ۰٫۱ ميلي گرم در ليتر BA براي توليد شاخساره بهينه بود. قطعات ساقه داراي يک جوانه، کشت شده بر روي محيط کشت DKW داراي ۰٫۴، ۰٫۷ و ۱ ميلي گرم در ليتر BA، ۳۰ گرم در ليتر ساکارز و ۸ گرم در ليتر ديفکو باکتو آگار در مقايسه با محيط کشت MS تفاوت معني دار از نظر شاخص هاي رشد اندازه گيري شده نداشتند. بهترين شيوه براي ريشه زايي شامل دو مرحله مجزاي انگيزش ريشه و نمو ريشه بود. براي انگيزش ريشه موثرترين روش استفاده از محيط کشت MS با نصف غلظت عناصر ماکرو، ۸ گرم در ليتر ديفکو باکتو آگار، ۳۰ گرم در ليتر سوکروز و۲۵ ميلي گرم در ليتر IBA در شرايط تاريکي به مدت ۶۰ ساعت بود. به منظور نمو ريشه، شاخساره ها از محيط انگيزش ريشه به محيط کشت بدون تنظيم کننده رشد و در شرايط روشنايي انتقال يافتند. با استفاده از اين روش ۴۶٫۷ درصد از شاخساره ها ريشه دار شدند. پس از نمو ريشه ها، گياهچه ها به گلدان هاي داراي مخلوطي از پيت خزه، ماسه و ورمي کولايت به نسبت ۱:۱:۱ انتقال يافتند و به گلخانه منتقل شدند.

© حقوق سایت محفوظ است