۱۳۹۵-۰۴-۰۳

مقاله روند ده ساله تغييرات سني و جنسي بيماران بستري با اولين انفارکتوس حاد ميوکارد در بيمارستان حضرت رسول اکرم تهران (۱۳۸۶-۱۳۷۷) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي اردبيل از صفحه ۲۹ تا ۳۷ منتشر شده است.
نام: روند ده ساله تغييرات سني و جنسي بيماران بستري با اولين انفارکتوس حاد ميوکارد در بيمارستان حضرت رسول اکرم تهران (۱۳۸۶-۱۳۷۷)
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انفارکتوس حاد ميوکارد
مقاله سن
مقاله جنس
مقاله ريسک فاکتورها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سزاوار سيدهاشم
جناب آقای / سرکار خانم: ولي زاده مريم
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي مازيار
جناب آقای / سرکار خانم: رهبر محمدحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: علي رغم پيشرفتهاي موثر در تشخيص و درمان در چهار دهه اخير آنفارکتوس ميوکارد با صعود قطعه ST (STEMI) همچنان يک مشکل بزرگ سلامت عمومي در دنياي صنعتي و يک معضل فزاينده در کشورهاي در حال توسعه محسوب مي شود. با توجه به نقش سن و جنس در وقوع انفارکتوس ميوکارد، همچنين تغييرات اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي دهه هاي اخير در ايران که خود مي تواند بر اپيدميولوژي بيماري تاثير بگذارد؛ برآن شديم تا روند تغييرات سني و جنسي بيماران با اولين STEMIرا در يک دهه تعيين کنيم.
روش کار: در اين مطالعه مشاهده اي مقطعي تکميل چک ليست براي بيماران با اولين STEMI انجام گرفت.آناليز داده ها با نرم افزار آماري ۱۴ SPSS و آزمونهاي کاي دو،ANOVA و Mann-Whitney با در نظر گرفتن a=0.05 انجام شد.
بافنه ها: از بين ۱۸۲۹ بيمار با اولين STEMI، %۷۶٫۴  مرد و ۶/۲۳% زن بودند. ميانگين سني بيماران ۷/۱۲±۰۹/۵۹ سال بود. ميانگين سني زنان ۶/۱۱±۱/۶۶ سال و مردان ۲/۱۲± ۹/۵۶ سال بود که اختلاف معني داري داشت (p<0.001). تغييرات ميانگين سني کلي، مردان و زنان در طول اين ۱۰ سال تغيير معني داري نشان نداد. بيماران با انفارکتوس ميوکارد زودرس ۱۵% بيماران را تشکيل مي دادند که تغيير درصد فراواني آنها در طول ۱۰ سال چشمگير نبود. درصد فراواني جنسي بيماران نيز در طول اين ۱۰ سال تغيير معني داري از نظر آماري نداشت. شايعترين ريسک فاکتور مصرف سيگار (۷/۴۳%) و سپس هايپرتانسيون (۸/۳۲%) بود. سابقه هيپرليپيدمي در ۳/۲۷% و ديابت در ۸/۱۸% بيماران وجود داشت. تغييرات درصد فراواني هيچکدام از ريسک فاکتورها در طول ۱۰ سال از الگوي خاصي تبعيت نمي کرد.
نتيجه گيري: عدم تغيير روند سني و جنسي بيماران در طي ۱۰ سال مي تواند نقش اصلي عوامل بيولوژيک را مطرح کند. با وجود مشاهده اي بودن اين پژوهش تغيير نکردن ريسک فاکتورهاي ماژور قلبي عروقي در طي ۱۰ سال عملکرد ضعيف در حوزه پيشگيري اوليه را نشان مي دهد.

© حقوق سایت محفوظ است