۱۳۹۶-۰۶-۲۰

مقاله رشد و بلوغ در مبتلايان به تالاسمي ماژور استان هرمزگان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۲ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۱۸۷ تا ۱۹۳ منتشر شده است.
نام: رشد و بلوغ در مبتلايان به تالاسمي ماژور استان هرمزگان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تالاسمي
مقاله فريتين
مقاله رشد و بلوغ
مقاله استان هرمزگان
مقاله كوتاهي قد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زارع شهرام
جناب آقای / سرکار خانم: حدائق فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: توحيدي مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: اختلالات رشد و بلوغ و ناهنجاري هاي آندوكرين در مبتلايان به تالاسمي به وفور ديده مي شود كه مي تواند به علت عوارض مرتبط با آنمي مزمن يا دريافت مكرر خون و بروز هموكروماتوز باشد.
مواد و روشها: جهت بررسي وضعيت رشد و بلوغ و تعيين گروه هاي سني آسيب پذير در مبتلايان به تالاسمي در استان هرمزگان در يك مطالعه مورد – شاهدي ۱۰۹ نفر از مبتلايان به تالاسمي در محدوده سني ۸ تا ۱۸ سال با ۱۰۷ فرد سالم در همين محدوده سني مورد مقايسه قرار گرفتند.
يافته ها: مبتلايان به تالاسمي از نظر ميزان فريتين به دو گروه مطلوب (فريتين كمتر از ۱۵۰۰ نانوگرم در دسي ليتر) و ضعيف (فريتين بيشتر از ۱۵۰۰ نانوگرم در دسي ليتر) تقسيم شدند. تنها ۱۴% از كل مبتلايان به تالاسمي در گروه مطلوب قرار داشتند. كوتاهي قد SDS) كمتر از ۲٫۵-) در ۶۴% مبتلايان به تالاسمي ديده شد. SDS قد در گروه هاي مورد و شاهد به ترتيب -۰٫۸۹, -۳٫۲۱ و SDS وزن در گروه هاي مورد و شاهد به ترتيب -۲٫۹۱ و -۱٫۱۶ بود (P<0.001). در هر دو گروه ارتباط بين SDS وزن و قد معني دار بود كه اين موضوع در گروه مورد قابل ملاحظه است (r=0.86). گروه سني بالاي ۱۴ سال در مبتلايان به تالاسمي بيشترين ميزان اختلاف قد و وزن را با گروه كنترل نشان داد (P<0.01). شيوع هيپوگناديسم در اين مطالعه حدود ۶۰% بوده است. ميانگين سن شروع بلوغ (تانر مرحله دوم) در مبتلايان تالاسمي پسر ۱۶٫۵±۱ سال و در گروه كنترل ۱۱٫۶±۲٫۰ سال بوده است (P<0.01). در مبتلايان به تالاسمي دختر سن شروع بلوغ ۱۶±۳ سال و در گروه كنترل ۱۰±۲٫۰ سال بوده است (P<0.05). در مورد بلوغ دختران و پسران ۸ تا ۱۱ ساله تالاسمي، بين دو گروه مطلوب و ضعيف اختلاف معني داري مشاهده نشد اما در زير گروه ۱۲ تا ۱۴ سال هم در پسران و هم در دختران تالاسمي اختلاف معني داري در بلوغ بين دو گروه (مطلوب و ضعيف) مشاهده شد (P<0.01).
نتيجه گيري: اين تحقيق نشان مي دهد كه بين اختلال رشد و كاهش وزن در مبتلايان به تالاسمي ارتباط مشخصي وجود دارد و بيشترين ميزان اختلال رشد در رده سني بالاي ۱۴ سال قرار دارد و كنترل ضعيف ميزان فريتين پلاسما در تاخير بلوغ نقش مهمي ايفا مي كند. همچنين با توجه به شيوع تقريبا يكسان كوتاهي قد و هيپوگناديسم در مبتلايان به تالاسمي، هيپوگناديسم به عنوان يك علت مهم در كوتاهي قد بيماران معرفي مي گردد.

© حقوق سایت محفوظ است