۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله رابطه سطح پرولاكتين با ميزان فعاليت بيماري لوپوس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۴ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۱۲۱ تا ۱۲۸ منتشر شده است.
نام: رابطه سطح پرولاكتين با ميزان فعاليت بيماري لوپوس
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لوپوس
مقاله پرولاكتين
مقاله هيپرپرولاكتينمي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حقيقي انوشه
جناب آقای / سرکار خانم: لحمي فرهاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: تحقيقات اخير نشان داده‌اند که پرولاکتين مي‌تواند نقشي در پاتوژنز بيماري لوپوس ( Systematic Lupus Erythematosus= SLE ) داشته باشد. اين هورمون پپتيدي با تحريک سيستم ايمني مي‌تواند باعث تشديد فعاليت بيماري لوپوس گردد. هدف از اين تحقيق نشان دادن رابطه سطح پرولاکتين سرم و ميزان فعاليت بيماري لوپوس است.
روش کار: اين مطالعه توصيفي ـ تحليلي بر روي ۳۵ بيمار مبتلا به لوپوس که به صورت تصادفي انتخاب شدند و ۶۰ فرد سالم با تشابه سن ــ ي و جنســي با بيماران صورت گرفت. فعاليت بيماري لوپوس براساس (SLE Disease Activity Index)SLEDAI ارزيابي شد و اندکس بيش‌تر از ۱۰ به عنوان بيماري فعال در نظر گرفته شد. پرولاکتين سرم به روش (Immunoradiometric Assay)IRMA در هر ۲ گروه اندازه‌گيري شد.
يافته‌ها: اختلاف معني‌داري در ميزان بروز هيپرپرولاکتينمي بين بيماران(۵/۲۸%) و افراد گروه کنترل(۳/۳%) وجود داشت(p<0.05). متوسط سطح پرولاکتين سرم در افراد گروه کنترل ۳۳۵ ± ۳۴۱ ميلي گرم در دسي‌ليتر بود در حالي که اين ميزان در بيماران ۸۶۰ ± ۷۷۰ ميلي گرم در دسي‌ليتر بود(p=0.0078). در بيماران دچار هيپرپرولاکتينمي متوسط، اندکس فعاليت بيماري در قياس با بيماران با پرولاکتين نرمال بالاتر بود. در ۹۰% افراد هيپرپرولاکتينميک بيماري فعال مشاهده شد (SLEDAI>10)، در صورتي که تنها ۳۶% افراد نورموپرولاکتينميک بيماري فعال داشتند.
نتیجه گیری کلی: این تحقیق رابطه معنی داری را بین سطح پرولاکتین سرم و میزان فعالیت بیماری لوپوس نشان داد. (p=0.004).

© حقوق سایت محفوظ است