۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله درمان جراحي تنگي مجاري هواي فوقاني ناشي از لوله هاي تراشه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۷۹ در مجله علمي سازمان نظام پزشکي جمهوري اسلامي ايران از صفحه ۱۸۵ تا ۱۹۱ منتشر شده است.
نام: درمان جراحي تنگي مجاري هواي فوقاني ناشي از لوله هاي تراشه
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله درمان
مقاله تنگي مجاري هوايي
مقاله لوله گذاري تراشه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عباسي دزفولي عزيزاله
جناب آقای / سرکار خانم: سعيدي فرخ
جناب آقای / سرکار خانم: شادمهر محمدبهگام
جناب آقای / سرکار خانم: عرب مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: امجدي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: پيرموذن نورالدين
جناب آقای / سرکار خانم: جواهرزاده مجتبي
جناب آقای / سرکار خانم: جباري دارجاني حميدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
طي ۵ سال (۱۳۷۸-۱۳۷۳) ۸۹ بيمار مبتلا به تنگي تراشه يا قسمت ساب گلوت حنجره ناشي از لوله هاي داخل تراشه در بخشهاي گروه جراحي توراکس دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي تحت درمان قرار گرفتند.
بيماران شامل ۲۷ نفر زن و ۶۲ نفر مرد بودند. ميانگين سني ۲۷٫۲۵ سال و سن بيماران از ۳ تا ۸۳ سال متغير بود. علت اصلي نياز به لوله گذاري در ۵۶ بيمار تصادفات مختلف بود که منجر به صدمه مغزي و بيهوش شدن بيماران براي مدتي شده بود در ۹ بيمار علت لوله گذاري استفاده از سموم مختلف به قصد خودکشي بود و در ۲۴ بيمار علل مختلف نظير تروما به قفسه سينه و شکم، جراحي قلب، سقوط از بلندي، مياستني گراو، سندرم گيلن باره و اغماي ديابتيک وجود داشت. محل تنگي در ۱۶ بيمار ناحيه ساب گلوت و تراشه و در ۷۳ بيمار فقط در تراشه بود. علت مستقيم ايجاد تنگي در ۶۹ بيمار کاف لوله تراشه، در ۱۲ بيمار نوک لوله تراشه يا لوله تراکياستومي، در ۵ بيمار استوماي تراکياستومي و در ۳ بيمار مخلوطي از اينها بود. ۷۰ بيمار با رزکسيون و آناستوموز تراشه يا ناحيه ساب گلوت درمان شدند در اين بيمار ۷۳ عمل جراحي رزکسيون آناستوموز انجام شد. ۱۹ بيمار ديگر با روشهاي غير جراحي نظير ليزر، اتساع، برداشتن نسج گرانولاسيون با برونکوسکوپي، گذاشتن لوله T يا گذاشتن لوله تراکياستومي بطور موقت يا دايم درمان شدند.
به دنبال درمان ۷۰ بيمار توسط عمل رزکسيون مشخص گرديد که نتيجه نهايي در ۵۲ نفر عالي (۷۴٫۲%)، در ۹ نفر خوب (۱۲٫۸%) و در ۶ نفر قابل قبول (۸٫۵ درصد) بود. در ۳ مورد عمل جراحي منجر به مرگ (۴٫۲%) شد. در سه بيمار نيز که بعد از اولين عمل رزکسيون آناستوموز، دوباره دچار تنگي شده بود تحت عمل مجدد قرار گرفتند. در ۱۹ بيماري که در درمان هاي غير از رزکسيون و آناستوموز شدند نتايج بدست آمده در ۹ نفر عالي (۴۷٫۳%) و در ۹ نفر قابل قبول (۴۷٫۳%) بود و در يک مورد هم منجر به مرگ (۵٫۲%) گرديد. ميانگين طول پيگيري بيماران ۹٫۸۷ ماه (صفر تا ۶۰ ماه) و در همه بيماران اين پيگيري کامل بوده است.
عمل جراحي رزکسيون و آناستوموز روش مناسب درماني براي بيماران مبتلا به تنگي هاي تراشه و ساب گلوت به علت لوله گذاري است. در عده کمي از بيماران روشهاي غير از جراحي نظير ليزر و اتساع نتيجه بخش است.

© حقوق سایت محفوظ است