۱۳۹۶-۰۶-۲۶

مقاله جريان سمبوليسم اجتماعي در شعر معاصر ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۰ در مدرس علوم انساني از صفحه ۲۷ تا ۴۲ منتشر شده است.
نام: جريان سمبوليسم اجتماعي در شعر معاصر ايران
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شعر فارسي معاصر
مقاله جريان شعر نمادگراي جامعه گر!.

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شميسا سيروس
جناب آقای / سرکار خانم: حسين پور علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اگر بخواهيم شعر معاصر فارسي را به جريانهاي مشخص و متمايز از هم تقسيم کنيم، يکي از مهمترين ِ اين جريانها، جريان سمبوليسم اجتماعي خواهد بود. نيما يوشيج، بنيانگذار و نماينده واقعي اين جريان شعري است و شعر “ققنوس” او نخستين تجربه از اين دست در شعر معاصر فارسي است. پس از نيما بايد از شاعراني چون شاملو، اخوان، فروغ، کسرايي، شاهرودي، آتشي، آزاد، خويي و شفيعي کدکني ياد کرد که در دهه هاي سي و چهل از قرن حاضر اين جريان را به اوج خود رساندند. جامعه گرايي و نمادگرايي دو ويژگي اساسي اشعار در اين جريان است. شاعران اين جريان با زباني سمبليک و تأويل بردار، مسايل سياسي- اجتماعي زمانه خويش را در شعر منعکس مي کنند. شعر در اين جريان، شعري است متعهدانه و ملتزم. همچنين ويژگي مهم ديگر اين جريان، متفکرانه و انديشمندانه بودن اشعار است؛ چرا که در اين جريان، در کنار دو عنصر عاطفه و تخيل، بر انديشه و تفکر نيز تأکيد بسيار مي شود. به کارگيري زبان و واژگان و شيوه بيان حماسي نيز از ويژگيهاي ديگر اين جريان شعري است.

© حقوق سایت محفوظ است