۱۳۹۶-۰۶-۲۶

مقاله جاينت سل گرانولوما: بررسي مقطعي در بخش آسيب شناسي دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران (۷۹-۱۳۶۵) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۴ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۹۲ تا ۹۷ منتشر شده است.
نام: جاينت سل گرانولوما: بررسي مقطعي در بخش آسيب شناسي دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران (۷۹-۱۳۶۵)
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جاينت سل گرانولوماي محيطي
مقاله جاينت سل گرانولوماي مركزي
مقاله ضايعات راكتيو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جلايرنادري نوشين
جناب آقای / سرکار خانم: لطيفي سيدمحمود
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي ‌نژاد فرزانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيان مساله: جاينت سل گرانولوما، ضايعه اي راکتيو يا شبه تومورال است که وقوع آن در دهان به فکها و غشاي مخاطي لثه محدود مي شود. با وجود طبقه بندي اين ضايعه به انواع محيطي و مرکزي هر دو گروه نماي بافت شناختي مشابهي دارند. انواع داخل استخواني آن از نظر موضعي مهاجم بوده و باعث تخريب استخوان، درد و لقي دندانها مي شود و انواع محيطي آن گاهي تورم هاي زخمي ايجاد مي کنند که از نظر باليني به پيوژنيک گرانولوما و فيبروم اسيفيه محيطي شباهت زيادي دارند. از آنجا که بروز انواع مرکزي و بخصوص محيطي جاينت سل گرانولوما، شايع است، بنابراين آگاهي دندانپزشکان از متغيرهاي وقوع اين بيماري به منظور تشخيص صحيح باليني آن امري مهم تلقي مي گردد.
هدف: مطالعه حاضر با هدف تعيين توزيع فراواني متغيرهاي سن، جنس و محل ضايعات جاينت سل گرانولوماي محيطي و مرکزي در بيماران مراجعه کننده به بخش آسيب شناسي دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي تهران انجام شد.
روش بررسي: مطالعه حاضر به روش مقطعي، توصيفي با استفاده از پرونده هاي موجود انجام گرفت. جامعه آماري بيماران مراجعه کننده به بخش آسيب شناسي دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي تهران در سالهاي ۷۹-۱۳۶۵ بودند که تشخيص آسيب شناختي ضايعه دهاني آنها جاينت سل گرانولوماي محيطي يا مرکزي گزارش شده بود. از مجموع پرونده هاي موجود در اين بخش پرونده بيماران مبتلا به انواع محيطي و مرکزي جاينت سل گرانولوما استخراج شد و اطلاعات مربوط به سن، جنس، نوع ضايعه (محيطي و مرکزي) و محل وقوع آن در فرم هاي از پيش تهيه شده ثبت گرديد؛ اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار آماري SPSS مورد تحليل قرار گرفتند.
يافته ها: از مجموع ۷۳۷ نمونه گزارش شده با عنوان جاينت سل گرانولوما، ۵۷۳ مورد محيطي و ۱۶۴ نمونه مرکزي بودند. طيف سني نمونه ها در انواع محيطي ۲-۹۰ سال و در انواع مرکزي ۴-۷۰ سال بود. قله وقوع ضايعات جاينت سل گرانولوماي محيطي در مردان در دهه اول، در زنان در دهه چهارم و در انواع مرکزي در مردان و زنان در دهه دوم بود. از نظر محل وقوع ضايعات ۲۴۶ (۹۴/۴۲%) از نمونه هاي محيطي در فک بالا و ۳۲۷ مورد (۰۶/۵۷%) در فک پايين رخ داده بود. در نوع مرکزي ۵۴ مورد (۹۳/۳۲%) در فک بالا و ۱۱۰ مورد (۰۷/۶۷%) در فک پايين گزارش شده بود. در نوع محيطي ۲۷۲ (۳۰/۴۷%) از نمونه ها در زنان و ۳۰۲ مورد (۷۰/۵۲%) در مردان و در نوع مرکزي ۱۰۳ مورد (۸۸/۶۲%) از نمونه ها در زنان و ۶۱ مورد (۱۹/۳۷%) در مردان گزارش شده بود.
نتيجه گيري: در اين مطالعه نوع محيطي در مردان در دهه چهارم و فک پايين و نوع مرکزي در زنان در دهه دوم و فک پايين بيشتر مشاهده شد.

© حقوق سایت محفوظ است