۱۳۹۶-۰۷-۱۵

مقاله تعيين ريبوتيپ سويه هاي كلوستريديوم ديفيسيل به وسيله واكنش زنجيره‌اي پليمراز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۴ در مجله دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني اردبيل از صفحه ۱۳۶ تا ۱۴۱ منتشر شده است.
نام: تعيين ريبوتيپ سويه هاي كلوستريديوم ديفيسيل به وسيله واكنش زنجيره‌اي پليمراز
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله كلوستريديوم ديفيسيل
مقاله واكنش زنجيره اي پليمراز
مقاله ريبوتيپ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحمتي احمد
جناب آقای / سرکار خانم: برازير جان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: کلوستريديوم ديفيسيل عامل کوليت با غشاي کاذب و اسهال وابسته به آنتي بيوتيک کسب شده از بيمارستان، به روش هاي فنوتيپي و مولکولي تعيين نوع مي شود. هدف از اين بررسي مطالعه پراکندگي ريبوتيپ هاي اين ارگانيسم در محدوده جغرافيايي و در زمان مورد نظر بود.
روش کار: در اين بررسي ۱۸ سويه از بيماران بخش هاي مختلف بيمارستاني در لهستان در سال هاي ۱۳۸۱ – ۸۲ مورد آزمايش حساسيت به وانکومايسين و مترونيدازول قرار گرفت. نمونه ها با نور فرابنفش و لاتکس آگلوتيناسيون تعيين هويت مجدد شده و وجود توکسين هاي A و B مشخص شد. با استخراج DNA و تکثير آن بوسيله واکنش زنجيره اي پليمراز و الکتروفورز، ريبوتيپ آنها تعيين گرديد.
يافته ها: همه سويه ها به وانکومايسين و مترونيدازول حساس بوده و کلني همه آنها در مقابل نور فرابنفش فلوئورسانس زرد مايل به سبز نشان دادند. همه سويه ها از نظر لاتکس آگلوتيناسيون مثبت گرديدند. هفت سويه از نظر وجود توکسين A مثبت بود. از نظر توکسين B همه موارد غير از يک مورد مثبت شد. در تعيين ريبوتيپ مولکولي کلوستريديوم ديفيسيل مشخص شد که اين سويه ها متعلق به۷ ريبوتيپ ۱۲، ۱۴، ۱۷، ۱۸، ۲۹، ۷۰ و ۹۰ بوده و ريبوتيپ ۱۷ (%۶۱) از همه بيشتر بود.
نتيجه گيري: در هر منطقه اي ريبوتيپ هاي خاصي از کلوستريديوم ديفيسيل از شيوع بيشتري برخوردار بوده و براي مطالعات اپيدميولوژيک تعيين ريبوتيپ هاي اين کلوستريديوم ضروري است و بهتر است سويه هاي شايع اين ارگانيسم در مراکز بهداشتي و درماني ايران نيز شناسايي شده و جهت پيگيري هاي اپيدميولوژيک، ريبوتيپ آنها تعيين شود.

© حقوق سایت محفوظ است