۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله تعيين درصد فراواني انواع درمان پنوموتوراكس خودبه‌ خودي در بيماران بستري در بيمارستان حضرت رسول اكرم (ص) در طي سال ‌هاي ۱۳۷۹ لغايت ۱۳۸۰ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۴ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۶۹ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: تعيين درصد فراواني انواع درمان پنوموتوراكس خودبه‌ خودي در بيماران بستري در بيمارستان حضرت رسول اكرم (ص) در طي سال ‌هاي ۱۳۷۹ لغايت ۱۳۸۰
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پنوموتوراكس خودبه ‌خودي
مقاله درمان
مقاله توراكوستومي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: راوري داريوش
جناب آقای / سرکار خانم: محجوبي بهار

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: به طور عمده پنوموتوراکس غيرتروماتيک از پاره شدن بول هاي کوچک و بزرگ در سطح ريتين ناشي مي شود. حدود ۸۰% از بيماران مبتلا به پنوموتوراکس خودبه خودي، مردان جوان لاغر اندام و بلند قد و بدون سابقه مشکلات ريوي هستند. در بيمارن بالاي ۴۰ سال اغب بيماري قابل توجه ريوي وجود دارد که غالبا به صورت آمفيزم در سيگاري ها مي باشد. پنوموتوراکس کاتامنشيال (Catamential) مورد نادري است که معمولا در چند روز اول قاعدگي و بيش تر در زنان حدود ۳۰ سال و تقريبا هميشه در سمت راست قفسه سينه روي مي دهد. درمان پنوموتوراکس خودبه خودي شامل آسپيراسيون با سوزن ساده، گذاشتن لوله توراکوستومي، انجام عمل جراحي توراکوتومي يا توراکوسکوپي، رزکسيون محل ضايعه و دوختن محل نشت، سايش پلور و حتي در موارد پيشرفته عمل پلورکتومي مي باشد. اما همواره بايد ساده ترين روش را جهت درمان اين بيماري انتخاب کرد و از عمل جراحي، مگر در موارد خاص پرهيز نمود. به همين منظور امروزه در موارد نياز به جراحي از روش توراکوسکوپي متصل به ويديو (Video-Assisted Thoracoscopy=VATS) براي درمان موارد پنوموتوراکس خودبه خودي اوليه استفاده مي شود. در اين مطالعه نيز سعي شد تا فراواني انواع درمان هاي اين بيماري در يکي از مراکز آموزشي درماني کشور مورد بررسي قرار گيرد تا علاوه بر بررسي مطلب فوق، لزوم استفاده از وسايل و روش هاي جديد جراحي آندوسکوپيک بررسي گردد.  
روش کار: اين مطالعه گذشته نگر به صورت مشاهده اي ـ مقطعي انجام گرفت. جهت جمع آوري اطلاعات، از روش سرشماري استفاده شد. اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار EPI6 مورد آناليز توصيفي قرار گرفت.
يافته ها: در اين مطالعه ۱۷ نفر مورد بررسي قرار گرفتند. ميانگين سني افراد مورد بررسي ۹۱/۳۳ سال بود. ۷۶% از افراد مورد بررسي در وضعيت استراحت دچار پنوموتوراکس خودبه خودي شده بودند. در حالي که ۴۲% در وضعيت فعاليت دچار پنوموتوراکس خودبه خودي شده بودند. در ۹۴/۵۲% از بيماران در جريان پنوموتوراکس خودبه خودي بيش از ۵۰% ريه کلاپس شده بود. بيش ترين درمان استفاده شده براساس اين مطالعه، گذاشتن لوله توراکوستومي در ۵۸/۷۰% بيماران بود.
نتيجه گيري کلي: در اين مطالعه نيز همانند ساير گزارشات قبلي ۷۶% افراد در وضعيت استراحت دچار پنوموتوراکس خودبه خودي شدند. با توجه به ميزان فراواني کلاپس بيش از ۵۰% ريه در افراد مورد بررسي، نوع درمان انجام شده نيز گذاردن لوله توراکوستومي بوده که البته در مقالات ديگر نيز فراوان ترين نوع درمان را گذارن لوله توراکوستومي ذکر کرده بودند.

© حقوق سایت محفوظ است