۱۳۹۵-۰۳-۳۰

مقاله تعيين آستانه هاي هيدروليک جريان براي شروع فرسايش خندقي با استفاده از شبيه سازي جريان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در پژوهش هاي آبخيزداري (پژوهش و سازندگي) از صفحه ۴۸ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: تعيين آستانه هاي هيدروليک جريان براي شروع فرسايش خندقي با استفاده از شبيه سازي جريان
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فرسايش خندقي
مقاله تنش برشي
مقاله فلوم
مقاله آستانه هيدروليک
مقاله عدد فرود
مقاله بوشهر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نظري ساماني علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي حسن
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري محمد
جناب آقای / سرکار خانم: قدوسي جمال
جناب آقای / سرکار خانم: عادل پور عبدالعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
خندق ها، اشکال پيشرفته فرسايش تشديد شونده مي باشند که دراثر عوامل مختلف ايجاد مي شوند. از طرف ديگر فرسايش خندقي يك پديده ژئومرفيك آستانه اي است و توسط دامنه وسيعي از عوامل محيطي كنترل مي شود. بيشتر محققين در زمينه هيدروليك جريان اقدام به استفاده از معيارهاي مختلف اعم از: عدد فرود بحراني، سرعت برشي و تنش برشي بحراني نموده اند. در تحقيق جاري با استفاده از شبيه سازي فيزيکي جريان در يک پلات فرسايش (به ابعاد  0.4×۱۵ و ارتفاع ۰٫۵ متر) و در سه کاربري ديمزار، مرتع و ديمزار رهاشده (با شرايط خاک مشابه)، تاثير وضعيت سطح زمين و نوع پوشش بر آستانه فرسايش و شروع فرسايش خندقي از طريق اندازه تنش برشي بحراني بررسي شد. نتايج اين آزمايش نشان مي‏دهد که تنش برشي بحراني براي شروع فرسايش در اراضي مرتعي، ديمزار و متروکه برابر ۸۳، ۱۱ و ۷۴ دين بر سانتي ‏متر مربع است. در دبي هاي متوسط و بالا در فلوم مقدار تلاطم در اراضي مرتعي كمتر از اراضي ديمزار و متروك بود. متوسط تنش برشي لازم براي براي ايجاد بالاكند در اراضي مرتعي، متروکه و ديمزار به ترتيب ۱۹۲، ۴۳ و ۱۷۴ دين بر سانتي متر مربع محاسبه گرديد. تفاوت قابل ملاحظه (۴-۳ برابر) بين كاربري ديمزار با كاربري هاي مرتع و اراضي رها شده وجود داشته و علت اصلي آن به وضعيت پوشش حفاظتي سطح خاك مرتبط مي باشد. تغييرات ناگهاني در پارامترهاي هيدروليک محاسبه شده اراضي ديمزار نسبت به ساير اراضي نشان دهنده اثر عمليات خاك ورزي در كاهش مقاومت خاك دانه ها و ساختمان خاك است. با توجه به اينکه در بيشتر مدل هاي فيزيکي- پايه فرسايش و رسوب مقدار تنش برشي بحراني برابر ۳۵ دين بر سانتي متر مربع در نظر گرفته مي شود براي فرسايش و كنش سطحي خاك اين مقدار در بيشتر مواقع تناسب داشته اما براي مطالعات فرسايش خندقي و آبراهه اي برآورد غير واقعي خواهد داشت.

© حقوق سایت محفوظ است