۱۳۹۵-۰۴-۱۳

مقاله تاثير ليزر کم توان روي درد نوروپاتيک اندام تحتاني در بيماران مبتلا به ديابت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در بيهوشي و درد از صفحه ۴۸ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: تاثير ليزر کم توان روي درد نوروپاتيک اندام تحتاني در بيماران مبتلا به ديابت
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ليزر کم توان
مقاله نوروپاتي ديابتي
مقاله درد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علي عسگرزاده اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: آقامحمدي داوود
جناب آقای / سرکار خانم: موثقي رضا
جناب آقای / سرکار خانم: شهسواري پروانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: پلي نوروپاتي قرينه ديستال شايع ترين نوع نوروپاتي ديابتي است كه موجب ناتواني قابل توجهي مي ‌شوند. درد شديد، و افزايش خطر ايجاد زخم پا و آمپوتاسيون از عوارض نوروپاتي ديابتي است. روش هاي درماني متعدد تاکنون رضايتمندي کامل بيماران را فراهم نکرده است. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير ليزر كم توان روي درد نوروپاتيک اندام تحتاني در بيماران مبتلا به ديابت است.
مواد و روش ها: در يک کارآزمايي باليني کنترل شده با دارونما ۳۰ بيمار مبتلا به نوروپاتي ديابتي بر اساس نتايج حاصل از آزمون هاي الکتروميوگرافي بطور تصادفي در دو گروه مطالعه و شاهد قرار گرفتند. در گروه مطالعه (۱۵) نفر با ليزر مادون قرمز ۹۸۰ نانومتر، توان ۲۰۰ ميلي وات مسير اعصاب کمري خاجي تا قوزک داخلي در ۸ نقطه با ۱۰ ژول بازاي هر نقطه در طول ۱۲ جلسه تحت تابش قرار گرفتند. گروه شاهد (۱۵) نفر تحت همان ليزر با همان مشخصات و شرايط ولي با توان صفر تحت تابش قرار گرفته و در پايان هر هفته شدت درد بر اساس نمره بندي آنالوگ درد اندازه گيري و ثبت گرديد.
نتايج: ۹ نفر از بيماران مرد و ۲۱ نفر از بيماران زن بودند. ميانگين نمره درد پايه در بيماران گروه ليزر کم توان واقعي ۹٫۵۳±۰٫۶۳ و در غير واقعي ۹٫۵۳±۰٫۶۳ بود (P=1). در پايان هفته اول در گروه مطالعه ۹٫۲۶±۰٫۷۰ و در گروه شاهد ۹٫۲۶±۰٫۷۰ (P=1). در پايان هفته دوم در گروه مطالعه ۸٫۳۳±۱٫۱۱ و در گروه شاهد ۸٫۲۶±۱٫۰۳ (P=0.866). در پايان هفته اول در گروه مطالعه ۷٫۸۶±۱٫۵۹ و در گروه شاهد ۸٫۴۰±۱٫۱۲ (P=0.299). در هفته دوم در گروه مطالعه ۵٫۸۰±۱٫۴۲ و در گروه شاهد ۸٫۴۷±۰٫۷۴ بود. در پايان هفته سوم در گروه مطالعه ۳٫۸۰±۱٫۵۶ و در گروه شاهد ۸٫۰۶±۰٫۵۹ بود. در پايان هفته چهارم در گروه مطالعه ۳٫۲۶±۲٫۴۰ و در گروه شاهد ۸٫۴۶±۰٫۵۱ بود (P کمتر از ۰٫۰۰۱).
نتيجه گيري: ميانگين نمره درد در پايان هفته دوم، سوم و چهارم در بين بيماران گروه ليزر کم توان بصورت معني داري کمتر از ميانگين نمره درد در گروه ليزر کم توان غير واقعي است.

© حقوق سایت محفوظ است