۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله تاثير كيندلينگ شيميايي بر انتقال سيناپسي بين انشعابات جانبي شافر و سلول هاي هرمي ناحيه CA1 هيپوكمپ در موش بيهوش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۷۹ در فيزيولوژي و فارماكولوژي از صفحه ۲۱ تا ۲۸ منتشر شده است.
نام: تاثير كيندلينگ شيميايي بر انتقال سيناپسي بين انشعابات جانبي شافر و سلول هاي هرمي ناحيه CA1 هيپوكمپ در موش بيهوش
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تشنج
مقاله كيندلينگ
مقاله هيپوكمپ
مقاله پتانسيل هاي ميداني
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پاليزوان محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: فتح الهي يعقوب

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
صرع يكي از اختلالات رايج عصبي در انسان است. مشاهدات باليني نشان داده اند كه بيماران صرعي اغلب نارسايي هايي را در يادگيري و حافظه از خود نشان مي دهند. كيندلينگ بعنوان مدلي آزمايشگاهي جهت بررسي صرع و عوارض جانبي آن است. در اين مدل تحريكات الكتريكي يا شيميايي ضعيف كه در ابتدا تشنج ايجاد نمي كند، به تدريج باعث ايجاد رفتار تشنجي در حيوان مي شوند. در اين تحقيق اثر كيندلينگ شيميايي با پنتلين تترازول بر انتقال سيناپسي انشعابات جانبي شافر و نورون هاي هرمي ناحيه CA1 مورد بررسي قرار گرفته است. اين تحقيق به دو گروه آزمايش مجزا تقسيم شده است. در آزمايش اول كه جهت بررسي اثرات كوتاه مدت كيندلينگ شيميايي ۴۸-۱۴۴) ساعت پس از پايان تحريكات( طراحي شده است هيچكدام از متغيرهاي اندازه گيري شده يعني شيب (Population Excitatory Postsynaptic Potential)، pEPSP اندازه پتانسيل عمل (Population Spike,PS) و فاصله زماني بين شروع تحريك الكتريكي و حداكثر دامنه پتانسيل عمل در گروه هاي كنترل و كيندل شده اختلاف معني داري را نشان نمي دهند اما در آزمايش دوم كه جهت بررسي اثرات درازمدت كيندلينگ شيميايي ۳۰-۳۳) روز پس از پايان كيندلينگ( انجام گرفت، اندازه PS در گروه كيندل به طور معني داري (P<0.01) از اندازه آن در گروه كنترل بزرگتر بود. اين موضوع نشان دهنده افزايش طولاني مدت تحريك پذيري نورون هاي ناحيه CA1 بدنبال كيندلينگ شيميايي با پنتيلن تترازول است.

© حقوق سایت محفوظ است