۱۳۹۵-۰۵-۰۱

مقاله تاثير تمرين استقامتي همراه با روزه داري و يک دوره بي تمريني بر سطوح پلاسمايي آديپونکتين و شاخص مقاومت به انسولين در مردان غيرفعال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۹۱ در فيزيولوژي ورزشي (پژوهش در علوم ورزشي) از صفحه ۱۶۳ تا ۱۷۹ منتشر شده است.
نام: تاثير تمرين استقامتي همراه با روزه داري و يک دوره بي تمريني بر سطوح پلاسمايي آديپونکتين و شاخص مقاومت به انسولين در مردان غيرفعال
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آديپوکاين
مقاله انسولين
مقاله گلوکز
مقاله فعاليت هوازي
مقاله انرژي مصرفي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رنجبر روح اله
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي زاد سجاد
جناب آقای / سرکار خانم: خوش نيت نيكو محسن
جناب آقای / سرکار خانم: سليمي عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
آديپونکتين به عنوان آديپوکاين در تنظيم عملکرد انسولين نقش دارد. هدف از مطالعه حاضر، بررسي تاثير تمرين استقامتي همراه با روزه داري و يک دوره بي تمريني بر سطوح پلاسمايي آديپونکتين و شاخص مقاومت به انسولين است. ۲۶ آزمودني مرد (ميانگين ± انحراف معيار: سن ۲۵٫۲±۳٫۷ سال، وزن ۷۸٫۳±۱۲٫۷ کيلوگرم،شاخص توده بدني ۲۶٫۱±۳٫۷) به طور داوطلبانه در دو گروه روزه داري (F) و تمرين استقامتي و روزه داري (F+ET) در اين تحقيق شرکت کردند. گروه  F+ETدر طول ماه رمضان سه جلسه در هفته به تمرين استقامتي روي تردميل پرداختند. طول و شدت فعاليت بر اساس انرژي مصرفي تعيين شده بود و مقدار کالري مصرفي هر جلسه تمرين استقامتي در هفته اول ماه رمضان ۵۰۰ کيلو کالري بود که تا هفته آخر ماه رمضان به ۸۰۰ کيلو کالري در جلسه افزايش يافت. پس از پايان ماه رمضان،آزمودني هاي گروه  F+ETفعاليت و روزه داري خود را متوقف و دو هفته بي تمريني داشتند و آزمودني هاي گروه Fنيز روزه داري را متوقف و به رژيم غذايي عادي خود برگشتند. شاخص هاي آنتروپومتريکي و نمونه هاي خوني در سه مرحله قبل،پايان ماه رمضان و دو هفته پس از ماه رمضان اندازه گيري و ثبت شدند. براي تحليل آماري داده ها از تحليل واريانس مکرر با عامل بين گروهي استفاده شد. مقايسه بين گروهي داده ها نشان داد تمرين استقامتي در ماه رمضان بر غلظت آديپونکتين، شاخص مقاومت انسولين، گلوکز و انسولين تاثير معني داري ندارد (p>0.05). با وجود اين، غلظت آديپونکتين در هر دو گروه F+ET و  Fدر دو هفته پس از ماه رمضان افزايش معني داري پيدا کرد (p<0.05) و اين افزايش در هر دو گروه مشابه بود.در مقابل، مقادير گلوکز، انسولين و شاخص مقاومت به انسولين در هيچ يک از گروه ها در دو هفته پس از ماه رمضان تغيير معني داري نداشت (p>0.05). بر اساس يافته هاي تحقيق حاضرمي توان نتيجه گيري کرد که ترکيب تمرين هوازي و روزه داري اثري فراتر از روزه داري تنها ايجاد نمي کند و افزايش آديپونکتين در دو هفته پس از ماه رمضان احتمالابه دليل تغيير رژيم غذايي از روزه داري به رژيم عادي است و ارتباطي با بي تمريني ندارد.

© حقوق سایت محفوظ است