۱۳۹۵-۰۱-۰۷

مقاله تاثير تمرين استقامتي بر سطوح مولکول هاي چسبان بين سلولي و عروقي در زنان ميانسال داراي اضافه وزن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در علوم زيستي ورزشي (حركت) از صفحه ۵۵ تا ۶۹ منتشر شده است.
نام: تاثير تمرين استقامتي بر سطوح مولکول هاي چسبان بين سلولي و عروقي در زنان ميانسال داراي اضافه وزن
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فعاليت هوازي
مقاله مولکول هاي چسبان سلولي و عروقي
مقاله زنان ميانسال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سوري رحمن
جناب آقای / سرکار خانم: رواسي علي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: صالحي مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از پژوهش حاضر، بررسي تاثير فعاليت استقامتي بر سطوح مولکول هاي چسبان بين سلولي و عروقي در زنان ميانسال داراي اضافه وزن است. به اين منظور ۲۰ زن چاق کم تحرک با ميانگين و انحراف استاندارد سن، درصد چربي بدن، وزن و شاخص توده بدني (۶٫۸۸ ۴۹٫۱ سال، ۶٫۱۸ ۳۶٫۷ درصد، ۹٫۱۰ ۷۳٫۵۶ کيلوگرم و ۴٫۱۵ ۲۵٫۵۳ کيلوگرم بر مترمربع) انتخاب و به صورت تصادفي به گروه فعاليت ورزشي و کنترل تقسيم بندي شدند. برنامه تمريني گروه تجربي شامل دويدن روي تردميل به مدت ۵۰ تا ۶۰ دقيقه، هفته اي ۵ جلسه با شدت برابر ۷ مت به مدت ۸ هفته اجرا شد و در شيوه زندگي گروه کنترل تغييري ايجاد نشد. مرحله اول خون گيري پس از ۱۲ ساعت ناشتايي و ۴۸ ساعت پس از خاتمه تمرينات در شرايط تجربي اجرا شد. از آزمون t زوجي براي بررسي اختلاف ميانگين تغييرات قبل و بعد بين گروه ها و از آزمون t مستقل در سطح معني داري (P<0.05) براي تعيين اختلاف معني دار تغييرات بين گروه ها استفاده شد. نتايج آزمون t مستقل از متغيرهاي پيش آزمون عدم تفاوت معني دار بين گروه ها را نشان داد. (P>0.05). سطح سرمي ICAM-1 در گروه تجربي پس از ۸ هفته تمرين ۱۸ درصد کاهش يافت (P<0.05).VCAM-1 تا ۸ درصد کاهش نشان داد، ولي معني دار نبود (P>0.05). وزن، شاخص توده بدني و درصد چربي بدن آزمودني ها به ترتيب ۴٫۶، ۶٫۲ و ۱۰ درصد کاهش يافت (P<0.01). بين تغييرات درصد چربي بدن با تغييرات ICAM-1 (R=0.62، P=0.01) رابطه معني داري مشاهده شد. بر اساس نتايج پنج روز دويدن با شدت تقريبي ۷ مت به مدت ۸ هفته با کاهش وزن موجب افت معني دار سطوح خوني ICAM-1 در افراد داراي اضافه وزن مي شود. در نهايت اجراي فعاليت هوازي منظم علاوه بر کاهش وزن و درصد چربي بدن، افت معني دار ICAM-1 را در پي خواهد داشت، هر چند ممکن است تغيير معني دار VCAM-1 مشاهده نشود.

© حقوق سایت محفوظ است