۱۳۹۵-۰۵-۰۱

مقاله تاثير ارتز مچ دست بر نسبت Hmax/Mmax، اسپاستي سيتي، قدرت grip, pinch و دامنه حرکتي آرنج و مچ دست کودکان فلج مغزي اسپاستيک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۱ در مجله علمي سازمان نظام پزشکي جمهوري اسلامي ايران از صفحه ۵۵ تا ۶۵ منتشر شده است.
نام: تاثير ارتز مچ دست بر نسبت Hmax/Mmax، اسپاستي سيتي، قدرت grip, pinch و دامنه حرکتي آرنج و مچ دست کودکان فلج مغزي اسپاستيک
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارتز مچ دست
مقاله نسبت Hmax/Mmax
مقاله اسپاستي سيتي
مقاله قدرت pinch و grip
مقاله فلج مغزي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالوهاب مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: باقري حسين
جناب آقای / سرکار خانم: جويني قدسيه
جناب آقای / سرکار خانم: روزبان رضا
جناب آقای / سرکار خانم: عليايي غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: جليلي محمود
جناب آقای / سرکار خانم: باغستاني احمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: مشکلات عملکردي اندام فوقاني از رايج ترين و ناتوان کننده ترين اختلالاتي است که به دنبال فلج مغزي به وجود مي آيند. ابزارهاي ارزيابي که بر پايه تکنيک هاي الکترو فيزيولوژي يا بيومکانيک هستند، به صورت Objective خصوصيات کلينيکي مختلف مرتبط با اسپاستي سيتي را اندازه گيري کرده و بايد به عنوان مکمل ارزيابي هاي کلينيکي در نظر گرفته شوند. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير ارتز مچ دست بر نسبت Hmax/Mmax، اسپاستي سيتي، قدرت pinch،grip  و دامنه حرکتي آرنج و مچ دست کودکان فلج مغزي اسپاستيک مي باشد.
روش کار: روش مطالعه در اين پژوهش از نوع مداخله اي و به صورت Before-After مي باشد. ۲۴ کودک فلج مغزي اسپاستيک ۷ تا ۱۲ ساله از ميان افراد مراجعه کننده به مراکز توانبخشي شهر تهران که شرايط ورود به مطالعه را داشتند، انتخاب شدند. بيماران از يک ارتز مچ دست (با زواياي ۱۰ درجه اکستانسيون مچ دست، اکستانسيون کامل انگشتان و ابداکسيون و آپوزيشن شست) به مدت ۲ ماه، ۲ ساعت در روز و ۴ تا ۶ ساعت در شب استفاده کردند. در اين مطالعه از دستگاه الکتروميوگراف براي ثبت H-reflex (توسط فيزيوتراپيست با تجربه که نسبت به نتايج کلينيکي ناآگاه بود)، دستگاه MIE براي ارزيابي قدرت pinch و grip، مقياس اشورث اصلاح شده براي ازريابي اسپاستي سيتي مچ دست و آرنج و از گونيامتر براي ازريابي دامنه حرکتي مچ دست و آرنج استفاده شد.
يافته ها: نتايج ارزيابي ها نشان دهنده کاهش (۰٫۱۸) معنادار نسبت (P 0.002)Hmax/Mmax ، کاهش معنادار اسپاستي سيتي مچ دست و آرنج (درصد فراواني) (P 0.001) و افزايش (۰٫۷۲) معنادار قدرت (pinch P 0.001) وgrip  افزايش (۱٫۳۶) (P 0.002) و دامنه حرکتي مچ دست افزايش (۳٫۳۳) (P 0.003) بود اما تاثير معناداري روي دامنه حرکتي آرنج افزايش (۰٫۴۱) (P 0.328) نداشت.
نتيجه گيري: اطلاعات حاصل از تحقيق حاضر نشان مي دهد که استفاده از ارتز مچ دست به مدت ۲ ماه، ۲ ساعت در روز و ۴ تا ۶ ساعت در شب، مي تواند روش موثري جهت کاهش اسپاستي سيتي مچ دست و آرنج، دامنه حرکتي مچ دست و افزايش قدرت pinch و grip کودکان فلج مغزي اسپاستيک باشد.

© حقوق سایت محفوظ است