۱۳۹۶-۰۶-۲۷

مقاله بررسي Cranio-Cervical Posture در بيماران كلاس II و كلاس III اسکلتال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۳ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۸۸ تا ۹۷ منتشر شده است.
نام: بررسي Cranio-Cervical Posture در بيماران كلاس II و كلاس III اسکلتال
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله Posture كرانيوسرويكال
مقاله وضعيت طبيعي قرارگيري سر
مقاله وضعيت قرارگيري سر
مقاله كلاس II
مقاله كلاس III

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسين ‌زاده نيك طاهره
جناب آقای / سرکار خانم: ملكوتي اعظم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيان مساله: موقعيت (Posture) سر و ستون گردني(Craniocervical Posture)  به عنوان عاملي موثر در رشد و نمو و عملكرد ساختارهاي دنداني صورتي مطرح شده است. توجه به ارتباط بين Posture كرانيوسرويكال و انواع مال اكلوژن ها و فرم سر و صورت (‌مورفولوژي كرانيوفاسيال) مي تواند در تصميم گيري بهتر جهت درمان مال اكلوژن هاي مختلف مفيد باشد.
هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي وجود يا عدم وجود ارتباط بين Posture كرانيوسرويكال و مال اكلوژن هاي كلاس II و كلاس III اسكلتال انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه‌ توصيفي- تحليلي و مقطعي، ۷۶ بيمار مبتلا به مال اكلوژن اسكلتال كلاس II و كلاس III در دو محدوده سني ۱۱-۹ سال و بالاي ۱۸ سال انتخاب شدند؛ از بيماران در موقعيت طبيعي سر (Natural Head Position: NHP) راديوگرافي لترال سفالومتري تهيه شد. بعد از Tracing علاوه بر آناليزهاي رايج سفالومتري، زواياي كرانيوسرويكال(NSL/CVT,NSL/OPT) و زواياي سرويكوهوريزونتال (,OPT/HOR (CVT/HOR نيز جهت تعيين Posture كرانيوسرويكال اندازه گيري شد.
يافته ها: با توجه به Posture كرانيوسرويكال، بيماران كلاس II اسكلتال بيشتر سرشان را به سمت جلو و پايين متمايل كردند (Flexion) و بيماران كلاس III اسكلتال بيشتر سرشان را به سمت عقب و بالا متمايل كردند (Extension)؛ در نتيجه مال اكلوژن اين بيماران شديدتر به نظر رسيد. با افزايش سن، بيماران كلاس II اسكلتال سرشان را به سمت جلو و پايين بيشتر متمايل كردند و مال اكلوژن بيماران شديدتر به نظر رسيد؛ در صورتي كه بيماران كلاس III اسكلتال با افزايش سن، سرشان را به سمت عقب و بالا متمايل كردند و باز هم موجب شديدتر به نظر رسيدن مال اكلوژن شد. در بيماران كلاس II اسكلتال،  Postureكرانيوسرويكال همبستگي معني داري با رشد عمودي داشت، ولي با رشد افقي همبستگي كمي نشان داد. در بيماران كلاس III اسكلتال Posture كرانيوسرويكال با هيچ كدام از ابعاد رشدي عمودي و افقي همبستگي نشان نداد. در بيماران كلاس II و III اسكلتال، مقادير Na.prep-point A وpog-Na.prep  با Posture كرانيوسرويكال همبستگي معني داري نشان داد.
نتيجه گيري: از آنجا كه اساس طرح درمان در ديدگاههاي جديد ارتودنسي از نماي صورت آغاز مي گردد و با استفاده از نتايج حاصل از آناليزهاي سفالومتري تعديل مي گردد، توجه به Posture كرانيوسرويكال علاوه بر زواياي سفالومتري اين مزيت را دارد كه تشديد يا اصلاح روابط فكي با تغيير در موقعيت سر در طرح درمان در نظر گرفته مي شود.

© حقوق سایت محفوظ است