۱۳۹۶-۰۷-۰۱

مقاله بررسي و مقايسه وضعيت توليد و بهره برداري از مراتع ييلاقي بين عشاير كوچنده، اسكان يافته خودجوش و هدايت شده در دشت بكان (فارس) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۳ در منابع طبيعي ايران از صفحه ۳۵۳ تا ۳۶۶ منتشر شده است.
نام: بررسي و مقايسه وضعيت توليد و بهره برداري از مراتع ييلاقي بين عشاير كوچنده، اسكان يافته خودجوش و هدايت شده در دشت بكان (فارس)
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مراتع ييلاقي
مقاله اسكان عشاير
مقاله دشت بكان
مقاله توليد مرتع
مقاله بهره برداري از مرتع

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حبيبيان سيدحميد
جناب آقای / سرکار خانم: مهرابي علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: ارزاني حسين
جناب آقای / سرکار خانم: شوكت فدايي محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
متداول ترين شيوه استفاده از مراتع كشور، بهره گيري از علوفه توليدي مراتع جهت دامها، به خصوص گوسفند وبز مي باشد. اين شيوه به وسيله دامداران عشايري و روستايي مورد استفاده قرار مي گيرد. شيوه هاي بهره برداري از مراتع جهت چراي دام در قالب سه شيوه كوچندگي، نيمه كوچندگي و روستايي شكل گرفته است. هر يك از اين شيوه ها تاثيرات خاصي بر مراتع مي گذارند. با افزايش جمعيت دامدار و كاهش سطح درآمد آنها از يك طرف و وضعيت فقير مراتع از طرف ديگر، تعادل طبيعي بين دام، مرتع و انسان بهره بردار بهم خورده است. در نتيجه اين عدم توازن، اكنون مراتع عشايري تكافوي نياز غذايي دام كوچنده را در ييلاق و قشلاق نمي كند و ناگزير از بهره برداري از ساير منابع علوفه اي از جمله علوفه دستي، ته چر، پس چر و سر چر در ايام نسبتا زيادي از سال مي باشند. طرح ساماندهي عشاير و به تبع آن طرح هاي اسكان عشاير هدايت شده، از چندين سال پيش با هدف جلوگيري از كوچ و سكونت در يك زيس تبوم ثابت و به منظور بهبود شرايط زيستي آنها در ابعاد اجتماعي، اقتصادي، بهداشتي و فرهنگي به مورد اجرا گذاشته شده است. در دشت بكان هفت تشكل اجتماعي عشاير در قالب سه گروه عشاير اسكان يافته خودجوش (روستاي بكان و روستاي عباس آباد)، عشاير اسكان يافته هدايت شده (شهرك هاي عشايري قتلو، ايگدر، آردكپان و صفي خاني) و عشاير كوچنده (گله زن) زندگي مي كنند. نظر به نقش و اهميت مراتع ييلاقي در تامين علوفه دامهاي عشاير فوق، اين تحقيق طي دو سال ۱۳۸۰ و ۱۳۸۱ انجام گرفت تا وضعيت توليد و بهره برداري از مراتع ييلاقي در حوز ه آبخيز دشت بكان مورد بررسي و مقايسه قرار گيرد. به همين منظور با استفاده از مطالعات انجام شده قبلي و بررسي هاي صحرايي، شاخص هاي مربوط به توليد و از طريق پرسشنامه و مصاحبه، شاخص هاي مربوط به بهره برداري، مورد ارزيابي قرار گرفت. سپس اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمونهاي تجزيه واريانس يكطرفه، مقايسه ميانگين دانكن، همبستگي معني دار بودن بين شاخص ها مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه نه تنها از نظر توليد و بهره برداري از مراتع بين سه گروه ياد شده و يا به عبارت ديگر بين هفت تشكل اجتماعي در دشت بكان تفاوت معني داري وجود دارد بلكه بين تشكلهاي اجتماعي مشترك در يك گروه عشايري هم اين تفاوت وجود دارد. بر اساس يافته هاي اين تحقيق مي توان ذكر كرد كه در منطقه مورد بررسي، وضعيت توليد و بهره برداري از مراتع در گروه عشاير اسكان يافته خود جوش به مراتب بهتر از دو گروه عشايري اسكان يافته هدايت شده و كوچنده مي باشد. به نظر مي رسد دليل آن، كاهش تراكم دام خانوار، وابستگي تغذيه اي دام به توليدات فرعي كشاورزي و مدت زمان اسكان در اين گروه عشايري مي باشد.

© حقوق سایت محفوظ است