۱۳۹۵-۰۵-۱۱

مقاله بررسي وضعيت موجود واليبال ايران با ارائه برنامه اجرايي در راستاي بهبود مستمر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۱ در مطالعات مديريت ورزشي (پژوهش در علوم ورزشي) از صفحه ۱۳ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: بررسي وضعيت موجود واليبال ايران با ارائه برنامه اجرايي در راستاي بهبود مستمر
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله برنامه اجرايي
مقاله توسعه واليبال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كشتي دار محمد
جناب آقای / سرکار خانم: طالب پور مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: شيرمهنجي فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف تحقيق حاضر توصيف وضع موجود واليبال در ايران با ارائه برنامه اجرايي در راستاي بهبود مستمر است. ابزار جمع آوري داده ها، پرسشنامه محقق ساخته توصيف وضع موجود واليبال استان هاست که روايي محتوايي و پايايي آن تاييد شد. جامعه آماري شامل کليه استان هاي کشور (۳۰ استان) بود. حجم نمونه آماري از طريق تعيين n نمونه در مطالعه راهنما برابر ۱۲ استان به دست آمد. روش تحقيق از نوع پيمايشي، تحليل محتوا و اقدام موردي است. يافته هاي پژوهش بر اساس آزمون کاي اسکوئر نشان داد در رويکرد پشتيباني نرم، در مولفه نيروي انساني، به ويژه داوران و مربيان فعال، منابع مالي و حمايت کنندگان مالي، توسعه علمي و پژوهشي و فناوري اطلاعات (ICT) و توسعه استاندارد و ارزيابي، به خصوص در بخش سالن هاي آموزشي و زمين هاي روباز، محيط حقوقي، مديريت و برنامه ريزي، به ويژه در بخش مسابقات داخلي استان ها و توسعه فرهنگي تفاوت معني داري در مقايسه نسبت ها وجود دارد (P<0.05). در تمام اين موارد ۷۰ درصد استان ها در سطح بسيار پاييني قرار دارند. در مولفه نهادها و تشکيلات تفاوت معني داري مشاهده نشد. در مبحث پشتيباني سخت که شامل امکانات و زيرساخت و تجهيزات ورزشي است، به ويژه در بخش سالن هاي در دست ساخت، زمين هاي واليبال ساحلي و ساير تجهيزات ورزشي تفاوت معني داري (P<0.5) وجود داشت و ۸۲ درصد استان ها در سطح پاييني قرار دارند بنابراين وضع موجود واليبال استان ها به لحاظ رويکرد پشتيباني نرم و سخت ناهمگون است؛ بنابراين با توجه به مقايسه با وضع مطلوب (Bench-Marking)، سوات (SOWT) به دست آمد. راه کارهاي اجرايي توسعه ورزش واليبال بر اساس کمبودها و نظر خبرگان و استفاده از فرصت ها جمع بندي و وزن دهي شد و ملاک افزايش کمي راه کارهاي توسعه، متوسط نرخ رشد جمعيت ورزشکار در دوره هاي سه تا پنج و ده ساله بوده است که از طريق نظر کارشناسان اولويت بندي شد.

© حقوق سایت محفوظ است