۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله بررسي نقش گيرنده ‌هاي اوپيوييدي بر اثر ضد اضطرابي عصاره آبي (جوشانده) سرشاخه ‌هاي باد رنجبويه در موش سوري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۴ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۱۴۵ تا ۱۵۴ منتشر شده است.
نام: بررسي نقش گيرنده ‌هاي اوپيوييدي بر اثر ضد اضطرابي عصاره آبي (جوشانده) سرشاخه ‌هاي باد رنجبويه در موش سوري
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عصاره آبي
مقاله بادرنجبويه
مقاله نالوكسان
مقاله ضداضطراب
مقاله ماز بعلاوه‌ اي شكل مرتفع

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ميلادي‌ گرجي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: وفايي عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: رشيدي پور علي
جناب آقای / سرکار خانم: طاهريان عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: جراحي مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: امامي ابرقويي ميترا
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بادرنجبويه ( Melissa Officinalis ) گياهي است كه در بخش هاي مختلف ايران رشد مي کند. در مطالعات قبلي خواص آرام بخشي، ضد تشنجي و ضد دردي از عصاره هيدروالكلي آن گزارش گرديد. هدف از اين مطالعه تعيين اثر ضد اضطرابي عصاره آبي (جوشانده) سرشاخه هاي بادرنجبويه با دوزهاي مختلف و نيز بررسي نقش گيرنده هاي اوپيوييدي بر اثر ضد اضطرابي گياه مذکور در موش سوري مي باشد.
روش کار: در اين مطالعه جهت بررسي اثرات گياه بادرنجبويه ۹۳ سر موش سوري نر به وزن ۳۰- ۲۵ گرم انتخاب شدند. حيوانات به ۴ گروه ۱۰ تايي آزمايش و ۱ گروه ۱۰ تايي كنترل تقسيم شدند. .سپس به گروه هاي آزمايش، ۴ دوز عصاره آبي به ميزان ۵، ۱۰، ۲۵ و ۵۰ ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن، و به گروه كنترل ۱۰ ميلي ليتر نرمال سالين به ازاي هر کيلوگرم وزن به صورت داخل صفاقي تزريق شد. بر روي ۱۵ سر موش مطالعه مقدماتي انجام شد. همچنين جهت بررسي نقش گيرنده هاي اوپيوييدي براثر ضداضطربي گياه بادرنجبويه، موش ها به ۴ گروه ۷ تايي تقسيم شدند و با دوز ۲ ميلي گرم نالوكسان و ۵ ميلي گرم عصاره آبي مورد بررسي قرار گرفتند. سپس به منظور افزايش فعاليت حركتي و حس كنجكاوي، موش ها به مدت ۵ دقيقه در يك جعبه با ديواره هاي مشكي قرار داده شدند و پس از آن در فواصل زماني تنظيم شده به ماز بعلاوه اي شکل مرتفع (Elavated Plus Maze=EPM) منتقل گرديدند و به مدت ۵ دقيقه شاخص هاي استاندارد ارزيابي اضطراب (تعداد ورود و مدت زمان سپري كردن در بازوي باز) از طريق مشاهده در آنها بررسي و ثبت گرديد.
يافته ها: اين مطالعه نشان داد كه اثرات مصرف عصاره آبي بادرنجبويه با دوز ۵ ميلي گرم به ازاي هر ک ي لوگرم وزن در يکي از گروه هاي آزمايش در مقايسه با گروه كنترل اختلاف معني داري داشته به طوري که موجب افزايش قابل توجهي در تعداد ورود و مدت زمان سپري شده بر روي بازوي باز شده است(۰۱/۰>p)، در حالي که مصرف دوزهاي بالاتر اين عصاره آبي موجب كاهش تعداد ورود و مدت زمان سپري شده بر روي بازوي باز شده است و به عبارتي ديگر اثرات خواب آلودگي بر روي موش ها داشته است. همچنين مصرف نالوكسان باعث كاهش اثر ضد اضطرابي دوز ۵ ميلي گرم به ازاي هر کيلوگرم وزن از اين جوشانده گرديد.
نتيجه گيري کلي: يافته هاي فوق نشان مي دهند كه مصرف عصاره آبي بادرنجبويه با دوز ۵ ميلي گرم به ازاي هر کيلوگرم وزن اثر ضد اضطرابي داشته، در حالي که مصرف دوزهاي بالاتر آن اثر خواب آوري بر موش ها داشته است به گونه اي که اين اثر وابسته به دوز عصاره آبي بوده و احتمالا از طريق گيرنده هاي اوپيوييدي بروز کرده است.

© حقوق سایت محفوظ است