۱۳۹۶-۰۷-۱۵

مقاله بررسي نتايج بازسازي ليگامان متقاطع خلفي با استفاده از گرافت تاندون چهار سر به صورت دو باندي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۳ در كومش از صفحه ۱۶۳ تا ۱۶۹ منتشر شده است.
نام: بررسي نتايج بازسازي ليگامان متقاطع خلفي با استفاده از گرافت تاندون چهار سر به صورت دو باندي
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بازسازي ليگامان متقاطع خلفي
مقاله لقي زانو
مقاله تاندون چهارسر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ناظم خليل اله
جناب آقای / سرکار خانم: جبل عاملي خشايار
جناب آقای / سرکار خانم: توكلي عبدالرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با وجود اين که هنوز هم بسياري از مولفين، درمان غيرجراحي را براي پارگي ليگامان متقاطع خلفي توصيه مي کنند؛ در موارد لقي شديد، بسياري از اين بيماران با درمان غيرجراحي ناراضي هستند و از نظر باليني هم نتايج خوب نيست. اخيرا محققين، بيش تر به دنبال عمل جراحي براي اين عارضه هستند. به خصوص آن ها روشي را مي خواهند که پس از عمل از نظر رضايت بيمار و معاينات باليني نتايج قابل اعتمادتري داشته باشد. اين مطالعه نتايج يک روش جديد را که ليگامان متقاطع خلفي را به صورت آناتوميکي و بيومکانيکي بازسازي مي کند بررسي مي نمايد. در اين روش از تاندون عضله چهارسر که در يک انتها به قطعه اي از استخوان پاتلا متصل بوده و در انتهاي ديگر به صورت دو باند تاندوني مي باشد به عنوان گرافت استفاده مي شود.
مواد و روش ها: اين يک مطالعه آينده نگر توصيفي تجربي است که روي ۱۴ بيمار با تشخيص پارگي ليگامان متقاطع خلفي با لقي شديد انجام شده است. اين بيماران با وجود درمان کونسرواتيو، از Giving way و درد به دنبال راه رفتن طولاني و بالا رفتن از پله شاکي بودند و در معاينه باليني نيز لقي درجه III از نظر اين ليگامان داشتند. در ابتداي عمل با استفاده از آرتروسکوپي، ساير علل ناراحتي زانو مثل پارگي منيسک ها مشخص و برطرف گرديد و سپس با استفاده از تاندون چهار سر به صورت دوباندي ليگامان متقاطع خلفي بازسازي شد.
يافته ها: يازده مرد و يک زن با سن متوسط ۲۳ سال، حداقل به مدت يک سال پي گيري شدند و دو مورد که پي گيري کامل نداشتند از مطالعه حذف شدند. اين بيماران نتايج رضايت بخش معني داري بعد از جراحي از نظر توصيف بيمار (Giving way، درد و بالا رفتن از پله) و معاينات باليني (تست هاي اختصاصي ليگامان مقاطع خلفي) نسبت به قبل از عمل به دست آوردند.
نتيجه گيري: هدف از بازسازي ليگامان مقاطع خلفي، به دست آوردن زانوي نزديک نرمال از نظر آناتوميکي و بيومکانيکي است. در اين مطالعه نتايج بازسازي اين ليگامان با روش ذکر شده، مطلوب بوده و با توجه به اين نتايج روش ذکر شده را که روشي جديد با استفاده و کمک از مجموعه روش هاي قبلي است، به عنوان روشي ايده آل براي بازسازي ليگامان مقاطع خلفي توصيه مي کنيم.

© حقوق سایت محفوظ است