۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله بررسي ميزان موفقيت ارايه خدمت «آموزش در خانواده» طرح توانبخشي مبتني بر جامعه به خانواده هاي داراي فرد مبتلا به معلوليت جسمي – حركتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۳ در توانبخشي از صفحه ۳۷ تا ۴۴ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان موفقيت ارايه خدمت «آموزش در خانواده» طرح توانبخشي مبتني بر جامعه به خانواده هاي داراي فرد مبتلا به معلوليت جسمي – حركتي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله توانبخشي مبتني بر جامعه
مقاله آموزش در خانواده
مقاله سنجش آگاهي
مقاله سنجش مهارت
مقاله نگرش سنجي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حاتمي زاده نيكتا
جناب آقای / سرکار خانم: امين زاده آرش
جناب آقای / سرکار خانم: ميرخاني سيدمجيد
جناب آقای / سرکار خانم: کاظم نژاد انوشيروان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: تعيين ميزان اثربخشي خدمت «آموزش در خانواده» از مجموعه خدمات اصلي ارايه شده در برنامه توانبخشي مبتني بر جامعه به افراد مبتلا به معلوليت جسمي – حرکتي و خانواده هاي آنها در شهرستان بابلسر بود.
روش بررسي: به اين منظور ۴۸ فرد مبتلا به معلوليت جسمي و حرکتي و خانواده هاي آنها از روستاهاي تحت پوشش طرح (گروه مورد) با ۴۸ فرد معلول و خانواده هاي آنها از روستاهايي که در همين شهرستان تحت پوشش طرح نبودند و از نظر سن، جنس، اندام درگير، شدت نقص و ميزان تحصيلات مراقب همتا بودند (گروه شاهد) در زمينه هاي آگاهي نسبت به عوارض بي تحرکي عضو، مهارت در تغيير وضعيت دادن فرد، پيشگيري از جمود مفاصل و زخم بستر و همچنين کمک به فرد معلول در کسب استقلال در انجام فعاليت هاي روزمره و حرکت در محيط و نيز نگرش آنان در مورد معلوليت و توانبخشي مورد بررسي قرار گرفت. اطلاعات مورد نظر با مراجعه به درب منازل و پرسش از خانواده و فرد معلول و معاينه و مشاهده کسب و در فرم هاي مربوطه ثبت شده، نمره داده شد و سپس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: تفاوت معناداري در ميزان آگاهي افراد دچار معلوليت و خانواده هاي آنان بين دو گروه مورد و شاهد، در زمينه نحوه کمک به فرد معلول بمنظور کسب استقلال در انجام فعاليت هاي روزمره، جابجايي و حرکت در محيط و عوارض بي حرکتي اندام ها، و همچنين ميزان مهارت آنان در زمينه کمک به فرد معلول براي کسب توان انجام مراقبت هاي شخصي و حرکت کردن در محيط به طور مستقل و نگرش ايشان در مورد معلول و معلوليت و اثربخشي شيوه هاي توانبخشي وجود نداشت (P<0.05). اما مهارت افراد دچار معلوليت و خانواده هاي آنان در روستاهاي تحت پوشش طرح در زمينه نحوه پيشگيري از ايجاد خشکي مفاصل و زخم بستر و نيز چگونگي تغيير وضعيت معلول به طور معني داري بيش از گروه شاهد بود (P=0.04).
نتيجه گيري: ارايه خدمت «آموزش در خانواده» طرح توانبخشي مبتني بر جامعه در روستاهاي شهرستان بابلسر تنها مهارت بکار بردن تکنيک هاي توانبخشي غيرفعال در پيشگيري از عوارضي چون جمود مفاصل، زخم بستر و تغيير وضعيت دادن فرد معلول تاثير مثبت داشته اما در مهارت خانواده و فرد معلول در استقلال يافتن معلول اثر معناداري نداشته است.

© حقوق سایت محفوظ است