۱۳۹۶-۰۷-۰۲

مقاله بررسي ميزان جذب رطوبت مخروط هاي كاغذي مختلف که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۱ در مجله دندانپزشکي (جامعه اسلامي دندانپزشکان ايران) از صفحه ۸۹ تا ۹۷ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان جذب رطوبت مخروط هاي كاغذي مختلف
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مخروط كاغذي
مقاله قابليت جذب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ذكايي سودابه
جناب آقای / سرکار خانم: ثمره افسري داوود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي قدمت جذب مايع مخروطهاي كاغذي مختلف، مطالعه‌اي بر روي چهار نمونه موجود در بازار به نامهاي روكو (Roeko)، ديانت (Diadent)، آريادنت (Ariadent) و آلي (Ali) انجام گرفت. در هر دو روش از هر نمونه مخروط كاغذي تعداد سي عدد شماره چهل به طور تصادفي انتخاب شد و هر كدام از مخروطهاي انتخابي با ترازويي به دقت ۱۰ به صورت خشك وزن گرديد و پس از مرطوب كردن، دوباره وزن شدند. نحوه مرطوب كردن مخروطها به دو روش متفاوت انجام گرديد. در روش ظرف سوم، به اندازه ۱۶ ميلي متر از انتهاي مخروط كاغذي به مدت پنج ثانيه در محلول نرمال سالين فرو برده شد و در روش داخل كانال، يك دندان پرمولر فك پايين تك كانال كه تا Master apical file چهل و Flaring، شصت و طول كاركرد ۱۶ ميلي‌متر آماده شده بود مورد استفاده قرار گرفت. به اين ترتيب كه ابتدا داخل كانال دندان به ده سي سي سرم فيزيولوژي شسته شد و سپس مخروط كاغذي براي مرطوب شدن به مدت پنج ثانيه در آن قرار گرفت. براي هر مخروط كاغذي، شستشوي داخل كانال به ده سي سي سرم تكرار شد. در هر دو روش با مقايسه وزن مخروط كاغذي قبل و بعد از جذب مايع، ميزان جذب مايع و درصد وزني جذب مايع براي هر نمونه مخروط كاغذي محاسبه گرديد. در اين بررسي مشخص شد كه مخروط كاغذي ديادنت در هر دو روش بالاترين قدرت جذب مايع را داشت و آلي پايينترين جذب مايع را داشت. اما مخروطهاي آريادنت و روكو تفاوت آماري معني‌داري در قدرت جذب مايع نداشتند. بجز آريادنت و روكو كه با يكديگر تفاوت معني‌داري نداشتند، مقايسه زوج و زوج مخروطهاي كاغذي نشان داد كه بين كاغذهاي مختلف با سطح اطمينان ۹۵% تفاوت معني‌داري در جذب مايع وجود دارد. همچنين تفاوت بين ميانگين جذب مايع در انواع مختلف مخروطهاي كاغذي معني‌دار بود. در روش ظرف سرم مخروطهاي ديادنت، جذب ميانگين مايعي معادل ۱۰×۸، ۹۲۷، روكو برابر ۱۰×۴، ۸۶۶، آريادنت ۱۰×۱۳۳، ۸۵۵، و آلي، ۱۰×۸۳۳، ۴۶۲، داشتند. در روش داخل كانال مخروط كاغذي ديادنت، ۱۰×۳۳۳، ۹۶۵، آريادنت ۱۰×۸۵۵، روكو ۱۰×۶۶۷، ۸۵۴، و آلي ۱۰×۸، ۴۴۳، ميانگين جذب مايع داشت.
مقايسه زوج به زوج مخروطهاي كاغذي نشان مي‌دهد كه در هر روش فقط بين مخروطهاي آريادنت و روكو تفاوت معني‌دار آماري وجود ندارد و بين بقيه مخروطها زوج به زوج تفاوت آماري معني‌داري وجود داشت (P<0.001).  

© حقوق سایت محفوظ است