۱۳۹۵-۰۱-۲۱

مقاله بررسي ميزان اثربخشي سولفات روي در پيشگيري از عود تشنج ناشي از تب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در هفته چهارم دي ۱۳۹۲ در مجله دانشکده پزشکي اصفهان از صفحه ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۸ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان اثربخشي سولفات روي در پيشگيري از عود تشنج ناشي از تب
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سولفات روي
مقاله پيشگيري
مقاله تشنج
مقاله تب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدآبادي فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزارحيمي مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: صمدزاده مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: نيك آيين اشكان
جناب آقای / سرکار خانم: شهباززادگان بيتا
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي علي مهشيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: تشنج از جمله اختلالات نورولوژيک پيچيده اي است که با اختلال عملکرد نورون هاي سيستم عصبي و جريان هاي الکتريکي غير طبيعي همراه است. هر چند تشنج ناشي از تب، اغلب خوش خيم است و سبب مشکلات نورولوژيک چنداني براي بيماران نمي شود، اما در کل کودکاني که دچار تشنج هاي عود کننده مي شوند، به طور معمول در معرض خطر ابتلا به اختلالات رفتاري نيز مي باشند. در درمان اين بيماران، اغلب از پروفيلاکسي هاي درماني و داروهاي ضد تشنج نيز استفاده مي شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان اثربخشي سولفات روي در پيشگيري از عود تشنج ناشي از تب انجام گرفت.
روش ها: مطالعه حاضر از نوع کارآزمايي باليني بود. در اين مطالعه، کودکان پس از بررسي و وجود معيارهاي ورود و خروج وارد مطالعه شدند. سپس با استفاده از بلوک هاي تصادفي به دو گروه دارو و دارونما (Placebo) تقسيم شدند و از نظر سني و جنسي همسان شدند. در ادامه از افراد هر دو گروه، نمونه خوني تهيه و جهت اندازه گيري ميزان روي خون، به آزمايشگاه فرستاده شد. پس از ترخيص بيماران براي گروه مورد شربت زينک سولفات و براي گروه شاهد دارونما تجويز گرديد. در پايان يک سال بررسي بيماران، سطح روي در آن ها اندازه گيري گرديد. در انتها اطلاعات حاصل از بيماران وارد برنامه آناليز آماري گرديد.
يافته ها: در اين مطالعه ۸۰ کودک (۴۰ کودک گروه مورد و ۴۰ کودک گروه شاهد) شرکت کردند. در گروه مورد، ۲۷ نفر (۶۷٫۵ درصد) و در گروه شاهد ۲۴ نفر (۶۰ درصد) پسر بودند. ميانگين سني در گروه مورد ۲۸٫۹۰±۱۶٫۱۹ ماه و در گروه شاهد ۲۷٫۶۵±۱۳٫۴۷ ماه بود (P=0.709). ميانگين روي در افراد گروه مورد ۷۵٫۳۶±۸٫۱۲ و در گروه شاهد ۷۳٫۲۱±۷٫۳۲ ميکروگرم بر دسي ليتر بود. در گروه مورد، ۷ بيمار و در گروه شاهد، ۱۰ بيمار دچار عود مجدد تشنج طي يک سال بررسي شدند (P=0.412). همچنين مشاهده شد که هيچ ارتباط معني داري ميان سن و جنسيت با عود تنشج وجود ندارد، اما مشاهده گرديد که سطح اوليه و انتهايي روي و همچنين افزايش سطح سرمي روي در کودکان با عود تشنج به صورت معني داري کمتر از کودکان بدون عود تشنج بود.
نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان داد که شربت روي نتوانست از ميزان عود تشنج ها بکاهد. اين امر به دليل سطح ناکافي سرمي روي و به احتمال زياد ناشي از عدم مصرف مناسب دارو و يا کاهش ثانويه سطح سرمي اين ميکروالمان در کودکان مبتلا به عود تشنج مي باشد.

© حقوق سایت محفوظ است