۱۳۹۵-۰۳-۲۹

مقاله بررسي مقايسه اي شيوع ديابت و فشارخون در مناطق روستايي استان فارس با مناطق روستايي کشورهاي منطقه مديترانه شرقي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تير ۱۳۹۰ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۱۵۷ تا ۱۶۴ منتشر شده است.
نام: بررسي مقايسه اي شيوع ديابت و فشارخون در مناطق روستايي استان فارس با مناطق روستايي کشورهاي منطقه مديترانه شرقي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت
مقاله فشار خون بالا
مقاله مناطق روستايي استان فارس
مقاله شيوع
مقاله مديترانه شرقي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرامرزي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: باقري پژمان
جناب آقای / سرکار خانم: بهرام پور عباس
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي نازيلا
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي منيژه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: از آنجا که پايش و ارزشيابي وضعيت ديابت و فشارخون کمک شاياني به بهبود مراقبت هاي باليني و ارزيابي دقيق وضعيت اين بيماري ها در منطقه و حتي کشور و نيز مديريت برنامه هاي پيشگيري و کنترل ديابت، فشارخون بالا و عوامل خطر آنها مي نمايد، به نظر مي رسد پژوهش حاضر با ايجاد يک مقايسه مطلوب با وضعيت بيماري در مناطق روستايي منطقه مديترانه شرقي نسبت به مناطق روستايي استان فارس به اين مهم دست يازد.
مواد و روش ها: پژوهش کنوني يک مطالعه مقطعي توصيفي ـ تحليلي است که به روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي بر پايه آمار موجود برنامه استاني وسيع غربالگري افراد بالاي ۳۰ سال مناطق روستايي استان فارس درسال ۱۳۸۷ انجام گرفته است. بر اساس اين داده ها ميزان شيوع ديابت، فشارخون بالا و عوامل خطرساز آن ها محاسبه گرديده و علاوه بر تعيين ارتباط ديابت و فشارخون بالا با عوامل خطرساز سن، جنس، سابقه فاميلي، و سکته قلبي با آزمون هاي مجذور خي، آزمون تي و نرم افزارهاي spss نسخه ۱۷ و ميني تب نسخه ۱۵، مقدارهاي شيوع استاني با اين مقدارها در مناطق روستايي کشورهاي منطقه مديترانه شرقي مقايسه گرديده است.
يافته ها: ميزان شيوع فشار خون بالا به طور کلي ۲۱٫۰۸% و ميزان شيوع ديابت در مناطق روستايي استان فارس ۱۴٫۱۱% محاسبه گرديد. به طور کلي در مقايسه با مناطق روستايي کشورهاي منطقه يمديترانه شرقي، ميزان شيوع فشار خون بالا در مناطق روستايي استان فارس کمتر از کشورهاي منطقه مديترانه شرقي، ميزان شيوع ديابت نيز به طور متوسط کمتر، و ميزان شيوع چاقي (BMI>30)، کمتر از ساير کشورهاي منطقه و ايران بوده است. نتيجه گيري: به طور کلي هرچند ميزان شيوع به دست آمده در اين پژوهش نسبت به کشورهاي منطقه کمتر بوده، اما بايد دانست تعهد همگاني در راستاي اطلاع رساني پايه اي به اقشار در معرض خطر، و تعهد دولت و نظام سلامت به پايش مستمر سلامت، مي تواند تا اندازه بسيار بالايي در کاهش هرچه بيشتر بار بيماري هاي ديابت و فشار خون بالا و نيز عوامل خطر وابسته درميان ساير کشورهاي منطقه، موثر باشد.

© حقوق سایت محفوظ است