۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله بررسي فشارهاي مجراي مقعدي، پيش و پس از الكتروتراپي هموروييد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۲ در مجله تحقيقات پزشكي از صفحه ۲۸ تا ۳۵ منتشر شده است.
نام: بررسي فشارهاي مجراي مقعدي، پيش و پس از الكتروتراپي هموروييد
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هموروييد
مقاله الكتروتراپي
مقاله فشار مجراي مقعدي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ايزدپناه احمد
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني سيدوحيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: در عمل هموروييدکتومي، که معمول ترين روش جراحي درمان هموروييد است، به دليل قطع يا آسيب رسيدن به اسفنکترهاي مقعدي، احتمال دارد فشار مجراي مقعدي (کانال آنال) کاهش يافته و باعث درجاتي از بي اختياري گاز و مدفوع در بيمار شود. در الکتروتراپي هموروييد، که هيچ بافتي برداشته نمي شود، از لحاظ نظري، نبايد آسيبي به اسفنکترهاي مجراي مقعد وارد شود. هدف از اين پژوهش، بررسي اثر الکتروتراپي بر فشارهاي اسفنکتري ناحيه مجراي مقعدي است، که پيشتر انجام نشده است.
روش کار: در پژوهشي آينده نگر، شمار سي بيمار ۲۳ تا ۶۴ ساله و ميانگين ۴۰٫۱ سال با هموروييدهاي دروني در درجه هاي دو و سه و بدون داشتن بيماري هاي همزمان آنورکتال، مانند شقاق و فيستول ونبود نياز به اسفنکتروتومي همزمان، براي درمان با استفاده از روش الکتروتراپي برگزيده شدند. همگي بيماران يک تا هشت روز پيش از انجام الکتروتراپي و چهار هفته و چهار ماه پس از درمان با الکتروتراپي، تحت بررسي مانومتري آنورکتال قرار گرفتند. اندازه هاي ميانگين فشار استراحت، متوسط فشار انقباضي (Squeezing Pressure) و حداکثر فشار انقباضي، بر مبناي فشارهاي سانتي متر به سانتي متر مجراي مقعدي (از حاشيه خارجي مقعد به سمت داخل) اندازه گيري و با هم مقايسه شدند.
يافته ها: مقايسه ميانگين فشار استراحت، (۵۳٫۱۵±۱۹٫۰۹) و ميانگين فشار انقباضي (۹۵٫۱۹±۳۰٫۰۶) قبل از الکتروتراپي با متناظر اين فشارها بعد از الکتروتراپي (به ترتيب، ۵۰٫۸۷±۱۷٫۰۷ و (۹۲٫۰۵±۲۶٫۴۴ نشان داد، که تفاوتي ناچيز در همه فشارها پس از اين گونه درمان رخ مي دهد، که از لحاظ آماري ارزشمند نبود (P>0.05). همچنين، هيچگونه اختلال در اختيار دفعي بيماران در مراجعه هاي بعدي، چه به صورت باليني (معاينه باليني) و چه به صورت شرح حال بر پايه Continence Grading Scale (CGS) مشاهده نشد.
نتيجه: در الکتروتراپي، کمترين دستکاري و آسيب در ناحيه مجراي مقعدي انجام مي گيرد و با توجه به يافته ها، الکتروتراپي، کمترين تغييرات مانومتريک را در همه مسير مجراي مقعدي به وجود آورده است، بنابراين، کمترين تغييرات فيزيولوژيک و باليني را سبب مي شود و مي تواند به عنوان روشي مناسب و بي خطر در درمان هموروييد، به کار رود.

© حقوق سایت محفوظ است