۱۳۹۶-۰۶-۲۶

مقاله بررسي فاصله خط وسط صورت با برخي شاخصهاي آناتوميك فكين در افراد بادندان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۲ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۳۱ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: بررسي فاصله خط وسط صورت با برخي شاخصهاي آناتوميك فكين در افراد بادندان
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خط وسط صورت
مقاله خط وسط دندانها
مقاله فرنوم لبي
مقاله پاپي ثنايايي
مقاله درز مياني كام
مقاله پروتز‎هاي دنداني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مشرف رامين
جناب آقای / سرکار خانم: ابطحي سيدداوود
جناب آقای / سرکار خانم: پوررباني مصطفي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيان مساله: در بسياري از درمانهاي دندانپزشكي، تعيين خط وسط دندانها ضروري است. يكي از روشهاي تعيين اين شاخص مهم، استفاده از خط وسط صورت مي باشد كه محل آن بر اساس تعيين نقاط وسط پيشاني، بيني، لب بالا و چانه مشخص مي گردد. اما در برخي از موارد امكان تعيين خط وسط دندانها بر اين اساس به دلايل مختلف وجود ندارد. در اين موارد، روشهاي گوناگوني كه اكثرا بر اساس بررسيهايي مي باشد كه در افراد بي دندان صورت گرفته، پيشنهاد شده است.
هدف: مطالعه حاضر با هدف تطابق شاخصهايي نظير فرنوم لبي، پاپي ثنايايي و درز مياني كام با خط وسط دندانها و خط وسط صورت در افراد بادندان انجام شد تا دقت استفاده از اين شاخصهاي آناتوميك به منظور جايگزيني دندانهاي مصنوعي مشخص گردد.
روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي ۹۶ دانشجوي دندانپزشكي كه از نظر ارتوگناتيك مشكلي نداشتند و تمامي دندانهاي دايمي آنها موجود بود، انتخاب شدند. پس از انجام قالبگيري آلژينات و تهيه كست هاي دنداني و ثبت اكلوژن مركزي آنها توسط موم بايت، خط وسط صورت آنها روي قسمت قدامي اين موم مشخص گرديد؛ سپس به كمك اين موم، فاصله خط وسط صورت با خط وسط دندانهاي بالا، پاپي ثنايايي، فرنوم لبي و درز مياني كام به كمك دستگاهي كه بدين منظور ساخته شده بود و پس از دو بار اندازه گيري با كوليس مشخص گرديد. به منظور تحليل نتايج از آزمونهاي آماري Chi-square و t-student  استفاده شد.
يافته ها: ميانگين انحراف خط وسط صورت از خط وسط دندانهاي بالا ۶۰/۰±۸۳/۰، از فرنوم لبي ۵۴/۰±۶۷/۰، از پاپي ثنايايي ۰٫۸۳±۰٫۶۳ و از درز مياني كام ۶۲/۰±۸۱/۰ ميليمتر حاصل گرديد. فاصله ميان خط وسط صورت و شاخصهاي مورد بررسي در دو گروه زن و مرد تفاوت معني داري نداشت و فرنوم لبي كمترين و پاپي ثنايايي داراي بيشترين ميانگين انحراف از خط وسط صورت بودند؛ اختلاف معني داري ميان شاخصهاي مورد بررسي از نظر تطابق يا عدم تطابق با خط وسط صورت مشاهده نشد.
نتيجه گيري: با توجه به درصد كم افراد داراي تطابق كامل، نسبت به كل جمعيت و عدم وجود تفاوت معني دار بين اين سه شاخص، (با اين تعداد نمونه) مي توان اذعان داشت كه هيچ يك از اين متغيرها در تعيين خط وسط صورت بر ديگري برتري ندارند؛ همچنين شباهت مقادير مربوط به ميانگين انحراف از خط وسط صورت در مورد پاپي ثنايايي و خط وسط دندانهاي بالا نشان داد كه احتمالا در افراد بي دندان، استفاده از پاپي ثنايايي به منظور تعيين محل خط وسط دندانهاي بالا وضعيت طبيعي تري به وجود مي آورد.

© حقوق سایت محفوظ است