۱۳۹۶-۰۶-۲۷

مقاله بررسي خصوصيات كمي و كيفي عملكرد ژنوتيپ هاي گندم ديم شرايط آبياري تكميلي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۰ در مجله علوم زراعي ايران از صفحه ۴۷ تا ۵۵ منتشر شده است.
نام: بررسي خصوصيات كمي و كيفي عملكرد ژنوتيپ هاي گندم ديم شرايط آبياري تكميلي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم ديم
مقاله آبياري تكميلي
مقاله خصوصيات كمي و كيفي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طهماسبي سروستاني زين العابدين
جناب آقای / سرکار خانم: روحي ابراهيم
جناب آقای / سرکار خانم: مدرس ثانوي سيدعلي محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور تعيين مناسب ترين مرحله فنولوژيک ارقام گندم ديم جهت آبياري تکميلي و اثر آن بر صفات کمي و کيفي عملکرد دانه، آزمايش مزرعه اي در ايستگاه تحقيقاتي قاملو از توابع شهرستان قروه در استان کردستان طي سال زراعي ۷۸-۱۳۷۷ انجام سد. اين بررسي در قالب طرح کرت هاي خرد شده در چهار تکرار انجام گرفته است. عامل اصلي شامل تيمارهاي آبياري در چهار مرحله رشد همراه با شاهد (بدون آبياري) و عامل فرعي شامل شش ژنوتيپ گندم ديم بود. نتايج آزمايش نشان داد که همبستگي بين عملکرد با تعداد سنبله در متر مربع معني دار (**۰٫۵۲۶ r=) بود. در ميان ژنوتيپ ها رقم سبلان با متوسط ۲۲۱۴ کيلوگرم در هکتار در تيمارهاي مختلف آبياري داراي بيشترين عملکرد و رقم سرداري با متوسط عملکرد ۱۵۰۲ کيلوگرم در هکتار داراي حداقل عملکرد بود. بيشترين درصد پروتئين دانه مربوط به رقم گلينسون در تيمار شاهد (۱۵٫۸۱ درصد) و کمترين آن متعلق به ژنوتيپ Kvz/Tm71/3/Moya ˝S˝ / Bb (12.23 درصد) در شرايط آبياري در مراحل کاشت + شيري شدن دانه بود. به طور کلي انجام يک بار آبياري در مرحله شيري شدن دانه در رقم سبلان موجب ۵۴ درصد افزايش عملکرد دانه (نسبت به شاهد) شد و بيشترين عملکرد دانه را توليد نمود.

© حقوق سایت محفوظ است