۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله بررسي توزيع تنش لينگوالي و باكالي در استخوان محاطي سه نوع ايمپلنت پيچي داخل استخواني در محل دندان اينسايزور فك پايين به روش FEM که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۴ در مجله دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي (JOURNAL OF DENTAL SCHOOL SHAHID BEHESHTI UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCE) از صفحه ۴۴۹ تا ۴۵۸ منتشر شده است.
نام: بررسي توزيع تنش لينگوالي و باكالي در استخوان محاطي سه نوع ايمپلنت پيچي داخل استخواني در محل دندان اينسايزور فك پايين به روش FEM
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنش
مقاله استخوان محاطي
مقاله ايمپلنت
مقاله اينسايزور فك پايين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سيدين سيدمجتبي
جناب آقای / سرکار خانم: نوري مهتاب
جناب آقای / سرکار خانم: آذري آذين
جناب آقای / سرکار خانم: جهاني محمودرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: يکي از روشهاي جديد جهت بررسي توزيع تنش روش تحليل اجزاي محدود (FEM) مي باشد. با استفاده از اين روش مي توان به مقايسه عملکرد مکانيکي اجسام و از جمله ايمپلنتها پرداخت و به مزايا و معايب طراحي آنها پي برد. هدف از اين مطالعه بررسي توزيع تنش در استخوان محاطي ايمپلنت هاي Persia، ITI و Biohorizons در قدام و خلف منديبل به روش اجزاي محدود بود.
روش بررسي: در اين تحقيق تجربي ابتدا مدل منديبل توسط دستگاه CMM و با کمک اطلاعات CT Scan بازسازي شده، سپس نمونه ايمپلنت هاي مورد نظر بوسيله دستگاه Project Profile مدلسازي شد. پس از آن تحت برنامه ANSYS مدلها شبکه بندي شده، ايمپلنت ها در محل دندان ۱ و ۷ در منديبل جايگذاري شد. استخوان منديبل در محل دندان (D2)1 و در محل دندان (D3) 7 با ضرايب الاستيسيته و ضخامت لايه کورتيکال متفاوت در نظر گرفته شد. سپس نيروهاي عمومي ۱۰۰N= و افقي T1 mes. Dis=T2 vest. Ling=20 N= و ممانهاي آنها M1=M2=100N/mm ابتدا هر کدام بصورت جداگانه و سپس بصورت همزمان بر ايمپلنت ها وارد شد. نتايج حاصله در برنامه ANSYS بصورت کنتور و گراف مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: در محل دندان (D2) 1:
ناحيه کرونالي: توزيع تنش در ايمپلنت Biohorizons مطلوبتر از دو نمونه ديگر بچشم مي خورد.
ناحيه بدنه: توزيع تنش در ايمپلنت هاي ITI و Biohorizons بصورت مشابه و در هر دو نمونه مطلوبتر از Persia بچشم مي خورد.
ناحيه اپکس: توزيع تنش در ايمپلنت Biohorizons از همه مطلوبتر و در ايمپلنت ITI از دو نمونه ديگر نامطلوبتر بنظر مي رسد.
در محل دندان (D3) 7:
ناحيه کرونالي: توزيع تنش در ايمپلنت ITI کمتر از دو نمونه ديگر و توزيع آن بصورت متفاوت با نمونه هاي ديگر در جهت نفوذ به لايه ترابکولار بود.
ناحيه بدنه: توزيع تنش در ايمپلنت هاي Biohorizons مطلوبتر و در ايمپلنت ITI نامطلوبتر از نمونه هاي ديگر بود.
ناحيه اپکس: توزيع تنش در ايمپلنت Biohorizons مطلوبتر از نمونه هاي ديگر بود. در حاليکه در ايمپلنت ITI تمرکز نامطلوب تنش بوضوح قابل ملاحظه بود.
نتيجه گيري: الگوي توزيع تنش در ايمپلنت هاي متفاوت با توجه به شرايط استخوان محاطي و طراحي ايمپلنت ها متغير مي باشد. در نواحي که کيفيت استخوان محاطي ضعيف تر است دامنه اين تغييرات گسترده تر بوده، احتمال تمرکز نامطلوب تنش و متعاقبا تحليل استخوان بيشتر مي باشد. در اين تحقيق ميان سه نمونه مورد بررسي ايمپلنت Biohorizons در نواحي ضعيف تر استخواني توزيع تنش مطلوبتري را از خود نشان داد. ايمپلنت Persia (ساخت ايران) با نمونه هاي خارجي قابل رقابت تشخيص داده شد.

© حقوق سایت محفوظ است