۱۳۹۶-۰۶-۲۶

مقاله بررسي تغييرات باليني و پرتونگاري پالپوتومي با سولفات آهن و فرموكرزول در مولرهاي شيري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۳ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۵۳ تا ۶۲ منتشر شده است.
نام: بررسي تغييرات باليني و پرتونگاري پالپوتومي با سولفات آهن و فرموكرزول در مولرهاي شيري
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پالپوتومي
مقاله سولفات آهن
مقاله فرموكرزول

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: برادران نخجواني يحيي
جناب آقای / سرکار خانم: ميقاني قاسم
جناب آقای / سرکار خانم: اخوان مرجان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيان مساله: پالپوتومي يكي از شايعترين درمانها در دندانهاي شيري مي باشد؛ بنابراين يافتن ماده اي مناسب و ايمن براي اين درمان ضروري است. مطالعات نشان داده اند كه سولفات آهن مي تواند به عنوان ماده درماني در پالپوتومي مطرح شود.
هدف: مطالعه حاضر با هدف مقايسه تغييرات باليني و پرتونگاري پالپوتومي سولفات آهن و فرموكرزول در مولرهاي شيري كودكان ۸-۳ ساله انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه كارآزمايي باليني (Clinical Trial)، ۱۵ كودك ۸-۳ ساله از بين مراجعه كنندگان به بخش كودكان دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران، كه بيماري سيستميك و يا منع تجويز درمان پالپوتومي نداشتند و داراي حداقل دو دندان خلفي مناسب از لحاظ باليني و پرتونگاري براي پالپوتومي بودند، انتخاب شدند. در مجموع ۴۳ دندان مورد مطالعه قرار گرفت و در هر بيمار از هر دو روش پالپوتومي با سولفات آهن و فرموكرزول استفاده شد. پس از آن، بيماران در دوره هاي فراخواني ۳، ۶، ۹ و ۱۲ ماه پس از درمان، از نظر باليني و پرتونگاري مورد بررسي قرار گرفتند. در معاينات پيگيري براي بررسي مقايسه اي بيشتر، دندانهاي داراي موارد شكست از مطالعه خارج نگرديد و در پيگيريهاي بعدي نيز از لحاظ باليني و پرتونگاري بررسي شدند. به منظور تحليل داده ها از آزمون Chi-square و آزمون دقيق Fisher استفاده شد و موفقيت كلي درمان بر اساس يافته هاي باليني و پرتونگاري به طور توام تعيين شد.
يافته ها: در تمام زمانهاي فراخواني (۳، ۶، ۹ و ۱۲ماه پس از درمان) پالپوتومي با فرموكرزول ميزان موفقيت بيشتري را (۷/۷۳%) نسبت به پالپوتومي سولفات آهن (۸/۷۰%) نشان داد. اين اختلاف از لحاظ آماري معني دار نبود (P<0.05). آزمونهاي آماري اختلاف معني داري را از نظر بروز درد، تحليل داخلي، تحليل خارجي، متامورفوز كلسيفيك، آبسه، تحليل انتهاي ريشه، راديولوسنسي در ناحيه انتهاي ريشه و راديولوسنسي در ناحيه بين ريشه ها بين دو درمان نشان ندادند.
نتيجه گيري: اگرچه سولفات آهن به دليل سميت كمتر ممكن است جانشين مناسبي براي فرموكروزول در پالپوتومي مولرهاي شيري باشد ولي براي بررسي اثرات دراز مدت آن به مطالعات بيشتر با دوره پيگيري طولاني تر و منظور كردن تعداد نمونه بيشتر در مطالعه نياز مي باشد.

© حقوق سایت محفوظ است