۱۳۹۶-۰۶-۲۸

مقاله بررسي تغييرات آسيب ‌شناسي پانكراس در هيپوگليسمي ناشي از افزايش انسولين در دوران نوزادي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۳ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۱۴۳ تا ۱۵۰ منتشر شده است.
نام: بررسي تغييرات آسيب ‌شناسي پانكراس در هيپوگليسمي ناشي از افزايش انسولين در دوران نوزادي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هيپرانسولينمي
مقاله هيپوگليسمي
مقاله پانكراس
مقاله سلول جزيره‌اي
مقاله هيپرپلازي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهرآزما ميترا
جناب آقای / سرکار خانم: يوسفي شكراله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هيپرانسوليني مسوول حدود ۵۵% تمام موارد هيپوگليسمي در كودكان زير ۱ سال است. در اين مطالعه پانكراس ۸ كودك كه با هيپوگليسمي دوران نوزادي ناشي از افزايش انسولين(HHI)  در ۱۰ سال گذشته، در بيمارستان حضرت علي‌اصغر (ع) تحت پانكراتكتومي قرار گرفته بودند، با استفاده از روش‌هاي هيستوشيميايي و اندازه‌گيري‌هاي مورفومتريك بررسي شد. سن كودكان بين ۳ تا ۱۳ ماه بود و در تمام آن‌ها بيماري همراه با تشنج، تست گلوكاگون مثبت و نسبت سطح سرمي انسولين به گلوكاگون بالا بوده است هيچ يك از بيماران به درمان طبي (ديازوكسايد، سوماتواستاتين يا هيدروكورتيزون) پاسخ نداده بودند. بر‌ش‌هاي تهيه شده از پانكراس بيماران و موارد شاهد با توجه به گسترش جزاير و بررسي‌هاي كمي اندازه جزاير و سطح كلي اشغال شده توسط بافت اندوكرين مورد بازبيني قرار گرفت. چهار بيمار هيپرپلازي منتشر سلول جزيره‌اي و ساير بيماران به ترتيب هيپرپلازي كانوني، ديسپلازي سلول جزيره‌اي، آدنوم سلول جزيره‌اي و پانكراس طبيعي داشتند. رنگ‌آميزي ايمونوهيستوشيمي مي‌تواند تغييرات اندك در ساختمان جزاير يا افزايش سلول‌هاي بتا را به خوبي نشان دهد. برش‌هاي انجمادي در طي جراحي نيز مي‌توانند به تمايز آسيب‌شناسي اين بيماري كمك کند.

© حقوق سایت محفوظ است