۱۳۹۶-۰۷-۱۵

مقاله بررسي ارتباط MHC-I و ICAM-I در بيماران مبتلا به سرطان پستان و مقايسه آن با موارد هيپرپلازي خوش‌خيم پستان در زنان ۶۵-۳۵ ساله به روش ايميونوفلورسانس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۴ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۲۷ تا ۳۴ منتشر شده است.
نام: بررسي ارتباط MHC-I و ICAM-I در بيماران مبتلا به سرطان پستان و مقايسه آن با موارد هيپرپلازي خوش‌خيم پستان در زنان ۶۵-۳۵ ساله به روش ايميونوفلورسانس
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله كمپلكس اصلي سازگار نسجي كلاس يك(MHC-I)
مقاله مولكول‌هاي چسبان داخل سلولي نوع ICAM-I)I)
مقاله سرطان پستان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: انتظامي كبري
جناب آقای / سرکار خانم: شاه قاسم پور شاپور
جناب آقای / سرکار خانم: رخشان محمد
جناب آقای / سرکار خانم: نيك راه اسماعيل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: مولکول‌هاي MHC کلاس يک(کمپلکس اصلي سازگارنسجي) و ICAM-I(مولکول‌هاي چسبان داخل سلولي) نقش اساسي در بروز پاسخ‌هاي ايمني دارند. طي مطالعات انجام شده مشخص شده است که ميزان بروز اين مولکول‌ها باعث تغيير و يا پيشرفت سلول‌هاي سرطاني از جمله سرطان‌هاي کليه و پروستات مي‌گردد و به طور قابل توجهي با تومورزايي، پيشرفت تومور و در نهايت متاستاز سلول‌هاي سرطاني ارتباط دارد. هدف از اين مطالعه براساس اين فرضيه است که احتمالاً کاهش يا عدم بروز آنتي‌ژن‌هاي سطحي MHC کلاس يک و مولکول‌هاي محرک ICAM-I روي سلول‌هاي سرطاني پستان، مسؤول پيشرفت يا متاستاز سرطان پستان مي‌باشد. روش بررسي: بيست و پنج نمونه از بافت سرطان پستان و بيست و پنج نمونه از بافت تومور خوش‌خيم بيماران مبتلا، در محدوده سني ۶۵-۳۵ ساله جهت مطالعه بروز ميزان مولکول‌هاي MHC کلاس يک و ICAM-1 جمع‌آوري گرديد. از نمونه‌ها بيوپسي تهيه و در ادامه از رنگ‌آميزي ايميونوفلورسنت غيرمستقيم و هماتوکسيلين ـ ائوزين استفاده شد. يافته‌ها: در بررسي‌هاي ايميونوهيستوکميکال و آناليز پاتولوژيکي(جهت تعيين بدخيمي و درجه بيماري) از سلول‌هاي سرطاني در مقايسه با گروه کنترل که از سلول‌هاي بافت خوش‌خيم پستان تهيه شده بود، تنظيم منفي ابراز مولکول‌هاي سطحي MHC-1 و ICAM-1 در سطح سلول‌هاي سرطاني پستان مشاهده شد. نتايج با استفاده از برنامه SPSS آناليز آماري گرديد و در آز‍مون t-test با تعيين ميانگين و انحراف معيار تفاوت‌ها، اختلاف معني‌داري مشاهده گرديد(p<001/0 ). نتيجه‌گيري: به طور کلي کاهش هر چه بيش‌تر مولکول‌هاي سطحي MHC-1 و ICAM-1 بر سطح سلول‌هاي سرطاني پستان و بافت زمينه‌اي پيرامون با پيشرفت درجه بدخيمي همراه است که در نتيجه باعث رشد تومور مي‌گردد. بنابراين کاهش يا عدم بروز مولکول‌هاي MHC-1 و ICAM-1 در سطح سلول‌هاي سرطاني پستان زنان، مسؤول پيشرفت تومور بدخيم مي‌باشد.

© حقوق سایت محفوظ است