۱۳۹۶-۰۷-۰۳

مقاله بررسي اثر مهار كننده انقباض رحمي در پارگي زودرس كيسه آب در طي مدت ۶ ماه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۰ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشكي سبزوار (اسرار) از صفحه ۴۷ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر مهار كننده انقباض رحمي در پارگي زودرس كيسه آب در طي مدت ۶ ماه
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زايمان زودرس با پارگي كيسه آب
مقاله درمان مهاركننده
مقاله سولفات منيزيوم
مقاله زايمان زودرس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يوسفي زهره
جناب آقای / سرکار خانم: حسن زاده مفرد مليحه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين مطالعه به منظور تعيين اثر مهارکننده انقباض رحمي در پارگي زودرس کيسه آب در طي مدت ۶ ماه از دي ماه ۱۳۷۸ تا تيرماه  1379در بخش مامايي بيمارستان قائم مشهد انجام شده است. در مجموع، از ۱۵۰ نفر مراجعه کننده در محدوده سني حاملگي ۳۷-۲۶ هفته، هفتاد نفر ممنوعيت استفاده از توکوليتيک را داشته و يا در فاز فعال زايمان قرار داشتند. ۸۰ نفر باقيمانده به دو گروه درمان انتظاري و تجويز توکوليتيک تقسيم بندي شدند، سعي بر تشابه تا حد امکان در دو گروه وجود داشت.در گروه توکوليتيک از مسکن و هيدراتاسيون و سولفات منيزيوم جهت مهار انقباضات استفاده شد و در گروه شاهد، درمان انتظاري صورت گرفت. نتايج حاصله با آزمون هاي آماري سنجيده شده و در جداول توافقي رسم شد. محدوده سني افراد ۴۶-۱۵ سال با ميانگين سني ۲۴٫۳ و انحراف معيار ۵ بود. ۴۶٫۳ درصد بيماران نخست زا بودند. ميانگين سن حاملگي ۳۲٫۱ با انحراف معيار ۲٫۵ بود. ارتباط معني دار بين سن حاملگي و نوع درمان وجود نداشت. در دو گروه تعداد بيماران با سن حاملگي کمتر يا مساوي و بيشتر از ۳۱ هفته حاملگي برابر بود. در گروه درمان با سولفات منيزيوم در ۳۵ درصد موارد و در درمان انتظاري در ۷٫۵ درصد موارد زايمان مهار شد. بين نوع درمان و پاسخ به آن ارتباط معني دار وجود داشت ولي تجويز سولفات منيزيوم بر روش زايمان يا پيش آگهي نوزاد اثري نداشت. هيچگونه عوارض مادري در استفاده از درمان مهارکننده مشاهده نشد. نتيجه اين مطالعه، موفقيت آميز بودن درمان مهارکننده در توقف زايمان زودرس در PPROM بدون عوارض مادري يا جنيني است.

© حقوق سایت محفوظ است