۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله بررسي اثر مصرف توام ترياك و سيگار بر روي وضعيت بيماري هاي پريودنتال در مراجعين به مركز پزشكي خيريه غياثي در سال ۱۳۸۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۴ در مجله دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي (JOURNAL OF DENTAL SCHOOL SHAHID BEHESHTI UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCE) از صفحه ۴۵۹ تا ۴۶۶ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر مصرف توام ترياك و سيگار بر روي وضعيت بيماري هاي پريودنتال در مراجعين به مركز پزشكي خيريه غياثي در سال ۱۳۸۲
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مصرف توام
مقاله بيماريهاي پريودنتال
مقاله سيگار
مقاله ترياك

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صفوي سيدداوود
جناب آقای / سرکار خانم: رحمتي مياندهي سياوش
جناب آقای / سرکار خانم: فرهادي حميد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: تحقيقات نشان داده اند مصرف سيگار و مواد اعتيادآور موجب ابتلا به بسياري از بيماريهاي دهان و دندان از جمله پوسيدگي و بيماريهاي پريودنتال مي شوند. همچنين درصد بسيار بالايي از افراد معتاد، ماده مخدر را با دخانيات بصورت توام مصرف مي کنند. با توجه به اهميت موضوع و شيوع اين پديده در جامعه ما، اين تحقيق با هدف بررسي اثر مصرف توام سيگار و ماده مخدر ترياک بر وضعيت بيماري هاي پريودنتال در مراجعين به کلينيک خيريه غياثي تهران در سال ۱۳۸۲ انجام گرفت.
روش بررسي: مطالعه به روش مورد شاهدي و با استفاده از تکنيک مشاهده و معاينه کلينيکي انجام گرفت. جامعه مورد بررسي شامل ۱۰۰ نفر از افراد مراجعه کننده به کلينيک دندانپزشکي غياثي تهران (۵۰ نفر گروه مورد و ۵۰ نفر شاهد) بود که سيگار و ترياک را بصورت توام مصرف مي کرده، و به صورت مراجعه مستمر انتخاب شدند. وسايل معاينه شامل تعدادي پروب مدرج (CPITN) توصيه شده توسط WHO، سوند داسي، آينه، ظرف استريل و نيز محلولهاي ضدعفوني کننده بودند. نمونه هاي هر دو گروه پس از انتخاب از لحاظ وضعيت بيماريهاي پريودنتال مورد معاينات کلينيکي قرار گرفته و در نهايت با هم مقايسه گرديدند. داده ها با استفاده از آزمونهاي Chi square و t test مورد قضاوت آماري قرار گرفتند.
يافته ها: ميانگين سن نمونه هاي گروه مورد برابر ۳۴٫۴ و نمونه هاي گروه شاهد برابر ۳۳٫۵ سال بود. ميانگين سابقه مصرف در گروه مورد ۵٫۱۲ سال بود. در گروه مورد ۶ نفر (۱۲ درصد) داراي کد ۲، ۴۰ نفر (۸۰ درصد) داراي کد ۳ و همچنين ۴ نفر (۸ درصد) داراي کد ۴ بودند و هيچ فردي واجد شرايط کد ۱ و صفر نبود. در گروه شاهد نيز، ۲ نفر (۴ درصد) داراي کد ۱، ۱۸ نفر (۳۶ درصد) داراي کد ۲ و ۳۰ نفر (۶۰ درصد) داراي کد ۳ بودند و هيچ فردي واجد شرايط کد ۴ نبود. تحقيق نشان داد از ميان افراد گروه مورد ۴۸ نفر (۹۶ درصد) داراي خونريزي از لثه بودند در حاليکه اين ميزان در افراد گروه شاهد ۴۱ نفر (۸۲ درصد) بود که نشان دهنده وجود تفاوت در مورد خونريزي از لثه بين دو گروه بود. بر حسب نتايج حاصل در گروه مورد به طور ميانگين ۹۰٫۱ درصد سطوح دندانهاي افراد، داراي پلاک دنداني بودند در حاليکه اين ميزان در گروه شاهد ۷۴٫۶ درصد بود. ميانگين تعداد دندانهاي از دست رفته در گروه مورد برابر ۳٫۸۲ دندان و در گروه شاهد برابر ۲٫۲۶ بود.
نتيجه گيري: تحقيق نشان داد مصرف همزمان سيگار و ماده مخدر اپيوم وضعيت بيماري هاي پريودنتال را تشديد مي کند.

© حقوق سایت محفوظ است