۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله بررسي اثر دي – پني سيلامين خوراكي بر باندهاي چسبنده درون صفاقي در الگوي حيواني و مقايسه آن با كلچيسين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۲ در مجله تحقيقات پزشكي از صفحه ۱ تا ۶ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر دي – پني سيلامين خوراكي بر باندهاي چسبنده درون صفاقي در الگوي حيواني و مقايسه آن با كلچيسين
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله باندهاي چسبنده ي صفاقي
مقاله دي – پني سيلامين
مقاله كلچيسين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نيك اقباليان سامان
جناب آقای / سرکار خانم: كاظمي كوروش
جناب آقای / سرکار خانم: تنيده نادر
جناب آقای / سرکار خانم: روشن نغمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: شايع ترين علت ايجاد باندهاي چسبنده درون صفاقي، پيشينه عمل جراحي شکمي است. پاتوفيزيولوژي ايجاد اين باندهاي چسبنده پس از اعمال جراحي، به يک واکنش التهابي فيبروپروليفراتيو مربوط است. احتمال وجود يک جريان فيبروژنيک در ايجاد باندهاي چسبنده و اثر ضد فيبروژنيک داروي دي – پني سيلامين، به عنوان بخشي از اثر اين دارو، پژوهشگر را بر آن داشت، که اثر آن را بر اين باندها آزموده و آن را با داروي کلچيسين مقايسه کند.
روش کار: اين بررسي، بر روي هشتاد عدد موش صحرايي ماده انجام گرفت، که به گونه اي تصادفي به چهار گروه برابر بخش شدند. ايجاد باندهاي چسبنده در همه گروه ها، به وسيله تزريق ۲٫۵ سي سي از محلول تالک استريل ۱۰ درصد به درون صفاق انجام شد (گروه ۱: گروه شاهد، گروه ۲: گروه دريافت کننده داروي دي – پني سيلامين، گروه ۳: گروه دريافت کننده داروي کلچيسين و گروه ۴: گروه دريافت کننده هر دو داروي دي – پني سيلامين و کلچيسين). اندازه مناسب از هر دارو، به گروه هاي مربوط، به مدت سه هفته داده شد و در پايان هفته چهارم، گروه ها بررسي شدند. باندهاي چسبنده به وجود آمده، بر پايه رده بندي ناير، از يک تا چهار رده بندي شدند.
يافته ها: چسبندگي هاي شديد (درجه سه و چهار) در ۲۰ درصد (چهار مورد) از گروه دو مشاهده شد. در حالي که اين گونه چسبندگي در گروه سه،۳۳ درصد (شش مورد) بود. در گروه شاهد، اين اندازه به ۸۴ درصد مي رسيد (۱۶ مورد) (p=0.003). گروه چهار، به دليل مرگ و مير بالا، از بررسي حذف شد، هر چند در شماري اندک که زنده ماندند (۳۰ درصد) چسبندگي هاي شديد مشاهده شد. باندهاي موجود در گروه دو، بسيار نازک تر و سست تر از ديگر گروه هاي موجود بود. نتيجه: يافته ها نشان داد، که داروي دي – پني سيلامين و کلچيسين، هر دو در کاهش باندهاي چسبنده، اثري سودمند دارند واثربخشي داروي دي-پني سيلامين، آشکارتر و بيشتر از کلچيسين بود. بنابراين، داروي دي – پني سيلامين در جلوگيري و کاهش باندهاي چسبنده در الگوي حيواني موثر است.

© حقوق سایت محفوظ است