۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله بررسي اثرات آلبوترول استنشاقي با دوز بالا (۵/۷ ميلي‌گرم) در مقايسه با دوز پايين (۵/۲ ميلي‌گرم) بر روي شاخص ‌هاي تنفسي در بيماران مبتلا به بيماري انسدادي مزمن ريه با حمله حاد تنفسي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۴ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۷۵ تا ۸۲ منتشر شده است.
نام: بررسي اثرات آلبوترول استنشاقي با دوز بالا (۵/۷ ميلي‌گرم) در مقايسه با دوز پايين (۵/۲ ميلي‌گرم) بر روي شاخص ‌هاي تنفسي در بيماران مبتلا به بيماري انسدادي مزمن ريه با حمله حاد تنفسي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بيماري انسدادي مزمن ريه
مقاله آلبوترول
مقاله گازهاي خون شرياني
مقاله حداكثر سرعت جريان بازدمي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ستايش علي
جناب آقای / سرکار خانم: فارسي داوود
جناب آقای / سرکار خانم: زارع محمدامين
جناب آقای / سرکار خانم: حسين نژاد عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بيماري انسدادي مزمن ريه (Chronic Obstructive Pulmonary=COPD) يکي از شايع ترين علل مراجعه به بخش اورژانس يا بيمارستان را در کشور ما تشکيل مي دهد. COPD يک بيماري التهابي مزمن پيشرونده مي باشــد کــه افراد مسن را مبتلا مي کند. براساس اين حقايق، بيماري انسدادي مزمــن ريه به عنــوان يکــي از علل اصلي از کارافتادگــي در کشورهاي پيشرفته و در حال توسعه به حساب مي آيــد. در ايــن مطالعــه سعــي شــد تا اثرات استنشاقــي با دوز بالا (۵/۷ ميلي گرم) در مقايسه با آلبوتــرول استنشاقــي با دوز پاييــن(۵/۲ ميلي گرم) بــر روي شاخص هاي تنفســي[حداکثــر سرعت جريان بازدمي (Peak Expiratory Flow Rate=PEFR)، شاخـص هاي مربوط به گازهاي خون شرياني (ABG = Arterial Blood Gas) و احساس تنگي نفس] در بيماران COPD با حمله حاد تنفسي ارزيابي شود.
روش کار: به منظور کوتاه کردن مدت زمان بستري اين بيماران، مطالعه اي به روش مداخله باليني يک سوکور طراحي شد. در اين مطالعه اثرات تنفسي (شاخص هاي اسپيرومتريک، شاخص هاي
ABG ، ميزان احساس تنگي نفس) براي دوزهاي مختلف آلبوترول استنشاقي با نبولايزر در دو گروه مورد مطالعه در بخش اورژانس بيمارستان رسول اکرم(ص) از سال ۱۳۸۲ ارزيابي و مورد بررسي قرار گرفت. براساس نمونه گيري در دسترس غيرتصادفي، ۱۲۰ بيمار به اين مطالعه وارد شدند. سپس به صورت يک سوکور، دو گروه ۶۰ نفري انتخاب شدند.
يافته ها: اطلاعات به وسيله آزمون هاي پارامتريک (Paired t-test, student t-test) آناليز گرديدند. هيچ اختلاف آماري بين ميانگين متغيرها بين دو گروه مورد مطالعه قبل و بعد از مداخله مشاهده نگرديد(۱۷۳/۰= p براي سن، ۳۷۸/۰= p براي Pco2 ، ۰.۲۳۷= p براي PH ، ۶۶۸/۰= p براي Hco3 ، ۰.۰۶۹= p براي PaO2 ، ۰.۲۰۷= p براي PEFR و ۰۹۴/۰= P براي احساس تنگي نفس).
نتيجه گيري کلي: بنابر نتايج به دست آمده از اين مطالعه، اثربخشي داروهاي بتاآگونيست در درمان بيماران انسدادي مزمن ريه تاييد گرديد اما ميزان دوز بالاتر دارو اثرات درماني بيش تري را متضمن نمي باشد.

© حقوق سایت محفوظ است